Për herë të parë, shkencëtarët kanë rikuperuar ADN që mund t’i përkasë Leonardo da Vinçit nga një vepër arti e lidhur me mjeshtrin e Rilindjes. Ky zbulim është cilësuar si një arritje e rëndësishme në përpjekjen dhjetëvjeçare për të rindërtuar gjenomin e tij, me synimin për të ndihmuar në përcaktimin e autorësisë së veprave të debatueshme dhe për të kuptuar më mirë gjenialitetin e tij.
ADN-ja u gjet në Holy Child, një vizatim i vogël me shkumës të kuq, autorësia e të cilit mbetet e diskutueshme. Studiuesit fshinë me kujdes anët e veprës dhe zbuluan gjurmë ADN-je nga mikrobe, bimë dhe fragmente të ADN-së njerëzore, të degraduara në mënyrë që tregon se janë disa shekuj të vjetra. Sipas studiueses Jesse Ausubel, ekziston mundësia që një pjesë e tyre t’i përkasë vetë Leonardos.
Të njëjtat metoda u përdorën për letra të shekullit XV, të shkruara nga një i afërm mashkull i Leonardos. Nga vizatimi dhe letrat u nxor ADN e kromozomit Y, e trashëguar në linjë mashkullore. Analizat treguan përputhje me linjën E1b1b, e përhapur në Toskanë, vendlindjen e Leonardos. Kjo nuk e provon përfundimisht autorësinë, por e bën atë të mundshme.
Projekti i ADN-së së Leonardo da Vinçit (LDVP) synon gjithashtu të verifikojë nëse eshtrat e varrosura në Château d’Amboise janë vërtet të tijat dhe të eksplorojë teori mbi aftësitë e tij të jashtëzakonshme vizuale.
Përveç ADN-së njerëzore, në vizatim u gjetën edhe gjurmë agrumesh dhe shelgu, që lidhen me mjedisin e Rilindjes dhe mbështetjen e familjes Medici. Studiuesit shpresojnë ta përdorin këtë teknikë edhe për vepra të tjera, duke hapur rrugë të reja në historinë e artit dhe shkencën gjenetike
