Nga disketat te USB-të, ruajtja e të dhënave të rëndësishme historike ose personale është një sfidë e vazhdueshme teknologjike.
Por shkencëtarët kanë gjetur një zgjidhje të re për ruajtjen e të dhënave që mund të zgjasë për më shumë se 10,000 vjet: shkrimi me lazer në xham.
Pavarësisht zhurmës që bëhet rreth qendrave të të dhënave dhe ruajtjes në cloud, ato mbështeten në disqe të forta dhe shirita magnetikë, të cilët kanë një jetëgjatësi të caktuar dhe duhet të zëvendësohen. Procesi kërkon që të dhënat të kopjohen në disqe të reja të forta.
Studiuesit kanë sugjeruar që ruajtja e të dhënave në xham, që mund të përfshijë punime kërkimore shkencore ose dokumente historike, mund të jetë një mënyrë për të ruajtur të dhënat për qytetërimet e ardhshme. Por deri më tani, ka qenë e pamundur të bëhet kjo.
Shkencëtarët nga Microsoft në Kembrixh të Mbretërisë së Bashkuar thonë se kanë gjetur një mënyrë për ta bërë këtë me një lazer të veçantë.
Sistemi funksionon duke përdorur një lazer të veçantë që mund t’i shndërrojë të dhënat, në formën e biteve, në grupe simbolesh. Ato më pas kodohen si deformime të vogla, të njohura si voksele, në një copë qelqi.
Vokselet më pas mund të lexohen duke e kaluar xhamin nën një mikroskop të automatizuar me një kamera.
Lazeri lëshon 10 MHz – 10 milionë pulse në sekondë – dhe çdo puls shkruan një voksel, kështu që të dhënat shkruhen me shkallën maksimale të përsëritjes së lazerit.
Duke rregulluar thellësinë e fokusit, lazeri mund të shkruajë në qindra shtresa të dallueshme të vendosura në trashësinë 2 mm të qelqit.
Në një copë qelqi me thellësi 2 milimetra, mund të ruhen 4.84 terabajt të dhëna, që është pothuajse e njëjtë me dy milionë libra.
I njohur si Projekti Silica, gjetjet u prezantuan në revistën Nature.
