Pas vrasjes së Ali Khameneit, Udhëheqësit Suprem të regjimit iranian, më 28 shkurt 2026, Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit (NCRI) shpalli formimin e një qeverie të përkohshme për të transferuar sovranitetin te populli i Iranit dhe për të themeluar një republikë demokratike. Kjo ngjarje shënon fundin e 47-vjeçar të regjimit shtypës të Teheranit dhe një pikë kthese historike në politikën iraniane.
Maryam Rajavi, presidente e zgjedhur e NCRI-së, në mesazhin e saj urgjent, i bëri thirrje popullit – sidomos të rinjve – të mbrojnë civilët, fëmijët dhe të moshuarit, duke ruajtur bashkimin kombëtar dhe solidaritetin në këtë moment kritik. Ajo theksoi: “Tani është koha e solidaritetit.”
Qeveria e përkohshme bazohet plotësisht në Planin me Dhjetë Pika të zonjës Rajavi, i cili promovon lirinë e shprehjes, të partive, të tubimeve, të shtypit dhe internetit; shpërbërjen e plotë të IRGC-së, Forcës Quds, Basij-it, Ministrisë së Inteligjencës dhe të gjitha institucioneve represive; angazhimin ndaj Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut; heqjen e dënimit me vdekje dhe torturës; ndarjen e fesë nga shteti; lirinë e besimeve; drejtësinë për viktimat e masakrave politike dhe çmontimin e censurës.
Kjo qeveri do të jetë vetëm tranzicionale: detyra e saj kryesore është organizimi i zgjedhjeve të lira për Asamblenë Kushtetuese dhe hartimi i një kushtetute të re. Rajavi paralajmëroi vigjilencë kundër mbetjeve të diktaturës fetare dhe fashizmit monarkik, duke kërkuar unitet të forcave demokratike revolucionare.
Ky zhvillim paraqet një mundësi për një tranzicion politik drejt një Irani të lirë, demokratik, laik dhe pa armë bërthamore.
Reagimet ndërkombëtare
Shpallja e kësaj qeverie të përkohshme ka pasur jehonë të gjerë ndërkombëtare. Shumë figura të shquara politike dhe media kryesore globale kanë reaguar ndaj kësaj zhvillimi. Disa nga qëndrimet kryesore janë si vijon:
Mike Pompeo, ish-Sekretar i Shtetit i SHBA-së, deklaroi në një mesazh: “Opozita demokratike e Iranit është gati të bëjë hapin përpara dhe të marrë udhëheqjen.” Ky qëndrim i qartë tregon mbështetje nga disa rrjedha politike amerikane për alternativën e paraqitur nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës.
Charles Michel, ish-President i Këshillit Evropian, gjithashtu lëshoi një deklaratë duke theksuar: “Ka ardhur koha të qëndrojmë në anën e duhur të historisë dhe të jemi plotësisht bashkë me popullin e Iranit.” Ai theksoi se vetëm populli i Iranit ka legjitimitetin për të përcaktuar të ardhmen e vet dhe duhet të ecë drejt një republike të lirë dhe demokratike.
Në Kanada, ish-Kryeministri Stephen Harper e përshkroi përfundimin e diktaturës shtypëse të Teheranit si një hap të madh drejt stabilitetit rajonal dhe shprehu shpresën se populli iranian, pas dy gjeneratash pritjeje, do të hyjë në një kapitull të ri të historisë së vet – një kapitull i bazuar në liri, drejtësi dhe paqe.
Duke vazhduar valën e mbështetjes ndërkombëtare, Newt Gingrich, ish-Kryetar i Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së, mirëpriti shpalljen e qeverisë së përkohshme nga Këshilli Kombëtar i Rezistencës së Iranit.
Ai deklaroi në një mesazh se Këshilli njoftoi formimin e një “qeverie të përkohshme për transferimin e sovranitetit te populli i Iranit dhe vendosjen e një republike demokratike” të shtunën, njëkohësisht me sulmet e SHBA-së dhe Izraelit ndaj regjimit iranian.
