Deputeti i PD, Blendi Himçi ka reaguar me kritika pas vendimit të Këshillit Bashkiak Elbasan për krijimin e një “Koordinatori të Emigracionit”.
Përmes rrjeteve sociale, deputeti demokrat ngre dyshimet se kjo nismë rrezikon të kthehet në një mekanizëm patronazhi dhe kontrolli politik mbi emigrantët.
Sipas tij, ky është një mesazh i qartë se diaspora duhet të vihet nën kontroll, të katalogohet, të menaxhohet si një “burim” i pushtetit vendor.
Reagimi:
Vendimi i Këshillit Bashkiak Elbasan për krijimin e një “Koordinatori të Emigracionit” me pagë të konsiderueshme, ngre pikëpyetje të forta mbi logjikën, transparencën dhe qëllimin e tij.
Retorika e dokumentit e paraqet si një instrument për forcimin e lidhjeve me diasporën, por në realitet rrezikon të kthehet në një mekanizëm patronazhi dhe kontrolli politik mbi emigrantët.
• Politizimi i diasporës: Në vend që të shihet si një burim i lirë dhe i pavarur kapitali njerëzor e financiar, diaspora rrezikon të trajtohet si një “dosje” e administruar nga bashkia, ku çdo individ kategorizohet, monitorohet dhe raportohet. Kjo është një qasje e rrezikshme, që e sheh emigrantin jo si qytetar të lirë, por si subjekt për t’u kontrolluar.
• Pagë e lartë, pa justifikim: 100,000 lekë në muaj për një pozicion të ri administrativ është një shifër e madhe në raport me pagat mesatare në administratën vendore. Pyetja është: a justifikohet ky investim për një rol që duket më shumë ceremonial sesa realisht produktiv?
• Mbivendosje institucionale: Shqipëria ka tashmë Agjencinë Kombëtare të Diasporës dhe struktura të tjera qendrore. Pse duhet një koordinator lokal që të duplikojë funksione, duke krijuar burokraci të panevojshme?
• Rreziku i patronazhit: Termat si “evidenton, mbledh dhe përditëson të dhëna mbi komunitetin e emigrantëve” tingëllojnë si një formë regjistrimi politik, jo si shërbim publik. Kjo hap derën për përdorim elektoral të informacionit mbi diasporën.
Ky vendim nuk është thjesht një akt administrativ. Është një mesazh i qartë: diaspora duhet të vihet nën kontroll, të katalogohet, të menaxhohet si një “burim” i pushtetit vendor.
Në vend që të krijohen politika reale për të lehtësuar investimet e emigrantëve, për të thjeshtuar procedurat e rikthimit, apo për të ofruar shërbime digjitale, krijohet një post i ri me pagë të lartë që i shërben më shumë fasadës sesa substancës.
Diaspora shqiptare ka treguar se është e aftë të kontribuojë pa patronazh, pa ndërmjetës të panevojshëm. Ky vendim, në vend që të forcojë lidhjet, rrezikon t’i dobësojë ato, duke e bërë emigrantin të ndihet i survejuar, jo i respektuar.
