Francis Clifford Smith, i dënuar për vrasje në vitin 1950, ka vdekur në moshën 101-vjeçare, pasi kaloi më shumë se shtatë dekada në burgjet amerikane.
Smith u përball tetë herë me ekzekutimin dhe në çdo rast iu caktua edhe vakti i fundit, por dënimi me vdekje u shty. Ai e mohoi gjithmonë përfshirjen në vrasje, ndërsa me kalimin e viteve u ngritën dyshime serioze mbi fajësinë e tij dhe provat që çuan në dënimin.
Ai ishte arrestuar në vitin 1949, i dyshuar për vrasjen e Grover Hart, një roje nate në një klub jahtesh në Connecticut. Një tjetër person i arrestuar për rastin pranoi një marrëveshje me prokurorinë dhe dëshmoi kundër Smithit.
Megjithatë, gjatë viteve, disa dëshmitarë tërhoqën deklaratat e tyre, ndërsa një tjetër i burgosur pranoi më vonë se ishte autor i vrasjes. Edhe një oficer që kishte marrë në pyetje Smithin pas arrestimit deklaroi se besonte se ai ishte i pafajshëm.
“Madje nuk jam i sigurt se ai ishte i pranishëm në vendin e vrasjes”, kishte deklaruar majori Leo Carroll përpara Bordit të Faljeve.
Dyshimet bënë që ekzekutimet e planifikuara të shtyheshin disa herë. Në vitin 1954, dënimi me vdekje iu shndërrua në burgim të përjetshëm.
Gjatë dekadave pas hekurave, Smith u bë i njohur edhe për kujdesin ndaj zogjve. Ai ushqente zogjtë në burgun Osborn, duke marrë nofkën “Birdman of Osborn”, ose “Njeriu i zogjve të Osbornit”.
“Ai fuste sa më shumë bukë që mundej në rrobat e tij”, tregoi Andrius Banevicius, zyrtar në Departamentin e Korrigjimeve të Connecticut, duke shtuar se gardianët shpesh mbyllnin një sy ndaj veprimeve të tij.
Smith kaloi më shumë se 70 vjet në burg, me vetëm disa periudha të shkurtra jashtë tij. Në vitin 1967 u arratis nga burgu, por u kap 12 ditë më vonë.
Në vitin 1974 u lejua të kalonte natën e Krishtlindjes në shtëpi dhe u kthye të nesërmen. Një vit më vonë iu dha lirimi me kusht dhe qëndroi jashtë burgut për rreth 10 muaj, përpara se të arrestohej për një vjedhje të vogël dhe posedim të paligjshëm të një arme.
Në vitet e fundit të jetës, Smith u transferua në një qendër kujdesi për të moshuar brenda sistemit të drejtësisë. David Skoczulek, zëdhënës i institucionit 60 West, tha se Smith vdiq në gjumë në qershor dhe më pas u dogj.
“Së thelbësisht, ai vdiq nga pleqëria”, tha Skoczulek.
Historia e Smithit është kthyer ndërkohë në një shembull të debatit mbi plakjen e popullsisë së burgosur në Shtetet e Bashkuara.
Një studim i vitit 2025 tregoi se numri i personave të moshës 55 vjeç e lart në burgjet amerikane është rritur me afro 400 për qind ndërmjet viteve 1991 dhe 2021.
Studiuesit paralajmërojnë se burgimi i gjatë mund të përshpejtojë procesin e plakjes dhe se probleme të rënda shëndetësore mund të shfaqen shumë më herët te personat që kanë kaluar pjesën më të madhe të jetës në burg.
“Shpesh themi se një person që vjen pas një periudhe të gjatë burgimi mund të jetë 60 vjeç, por të ketë gjendjen shëndetësore të një 90-vjeçari”, tha Skoczulek.
Smith, i cili dyshohet se vuante edhe nga demenca në fund të jetës, vdiq në moshën 101 vjeç e gjysmë, pasi kaloi pjesën dërrmuese të jetës pas hekurave.
