Për miliona vite, dinosaurët dominuan tokën dhe disa prej tyre arritën përmasa kolosale. Sauropodët me qafë të gjatë ishin ndër kafshët më të mëdha që kanë ecur ndonjëherë në planet, ndërsa disa specie mishngrënëse u kthyen në grabitqarë gjigantë.
Por ekziston një pyetje që ka intriguar prej kohësh paleontologët: pse nuk kishte dinosaurë jashtëzakonisht të vegjël, për shembull me përmasat e një miu?
Një analizë e re e publikuar nga Reuters sugjeron se përgjigjja mund të lidhet me mënyrën se si funksiononte ekosistemi në epokën e dinosaurëve dhe me konkurrencën e fortë që ekzistonte për kafshët e vogla.
Në imagjinatën popullore, dinosaurët lidhen kryesisht me përmasat e tyre gjigante. Por në fakt, ekzistonin edhe specie shumë më të vogla. Disa prej tyre kishin përmasa të ngjashme me një gjel deti apo një qen të vogël. Megjithatë, një dinosaur sa një mi do të ishte diçka jashtëzakonisht e pazakontë.
Një nga shpjegimet e mundshme lidhet me gjitarët e hershëm. Në ekosistemet ku jetonin dinosaurët, gjitarët kishin filluar të zinin shumë prej hapësirave ekologjike që lidhen me kafshët e vogla.
Kjo mund të ketë krijuar një lloj ndarjeje të roleve. Dinosaurët mund të ishin më konkurrues në disa madhësi trupore, ndërsa gjitarët e vegjël mund të kishin avantazhe në trupat shumë të vegjël.
Por shkencëtarët theksojnë se pyetja nuk ka një përgjigje të vetme. Evolucioni nuk funksionon sipas një plani të paracaktuar dhe madhësia e një kafshe ndikohet nga ushqimi, temperatura, grabitqarët, konkurrenca dhe mënyra e jetesës.
Ajo që mbetet interesante është se historia e dinosaurëve nuk ishte vetëm një histori gjigantësh. Ata përfaqësonin një grup jashtëzakonisht të larmishëm kafshësh dhe mungesa e dinosaurëve ekstremisht të vegjël mund të tregojë shumë për mënyrën se si funksiononin ekosistemet e Tokës miliona vite më parë.
