Nga Klevi Elezi
Një vend nuk fundoset brenda natës. Fundoset pak nga pak, sa herë që qytetari shet të ardhmen për një premtim, sa herë që voton kundër interesit të vet dhe sa herë që hesht përballë padrejtësisë.
Pastaj, kur rrugët përmbyten, kur institucionet nuk funksionojnë, kur rinia largohet dhe kur korrupsioni bëhet normalitet, të gjithë pyesin: Kush e ka fajin?
Por demokracia nuk është vetëm e drejta për të votuar. Është edhe përgjegjësia për zgjedhjen që bën.
Politikanët mbajnë përgjegjësi për mënyrën si qeverisin, por qytetarët kanë përgjegjësinë të mos ua japin pafundësisht besimin atyre që i zhgënjejnë.
Një popull që nuk mëson nga gabimet e veta, rrezikon t’i përsërisë ato brez pas brezi.
Shqipëria nuk ka nevojë për më shumë premtime. Ka nevojë për qytetarë që nuk e shesin votën, nuk e falin padrejtësinë dhe nuk e ngatërrojnë interesin personal me të ardhmen e vendit.
Sepse në fund, një shtet nuk është vetëm ai që qeveris. Është edhe shoqëria që e lejon të qeveriset në atë mënyrë.
