Një shqyrtim i thelluar ka përfunduar se provat ekzistuese, nuk tregojnë një lidhje të qartë midis marrjes së paracetamolit gjatë shtatzënisë dhe autizmit dhe ADHD-së tek fëmijët.
Studiuesit shqyrtuan të gjitha studimet mbi këtë çështje dhe arritën në përfundimin se ato ishin me cilësi të ulët, me besim “nga e ulët deri në kritikisht e ulët” në çdo gjetje që sugjeronte një lidhje.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, tha në shtator se ka pasur një “rritje meteorike” të rasteve të autizmit dhe se Tylenol – i cili në Mbretërinë e Bashkuar quhet paracetamol – ishte një shkak i mundshëm.
Ai tha se qetësuesi i dhimbjes nuk duhet të merret gjatë shtatzënisë, duke sugjeruar që gratë shtatzëna duhet ta “durojnë” dhimbjen.
Komentet e tij u kritikuan nga aktivistët e autizmit dhe shkencëtarët në mbarë botën.
Tani në një studim të ri, të botuar në British Medical Journal (BMJ), ekspertë, përfshirë edhe nga universitetet e Liverpoolit dhe Birminghamit, arritën në përfundimin se gratë duhet të vazhdojnë të këshillohen të marrin paracetamol kur është e nevojshme, për të trajtuar dhimbjen dhe ethet gjatë shtatzënisë.
Ata thanë se kishte “mungesë provash të forta, që lidhin përdorimin e paracetamolit në shtatzëni dhe autizmin dhe ADHD-në tek pasardhësit”.
Për më tepër, ethet e patrajtuara, veçanërisht në tremujorin e parë, janë lidhur me një rrezik në rritje të abortit spontan, defekteve të lindjes dhe lindjes së parakohshme – duke nënvizuar nevojën që gratë të jenë në gjendje të marrin paracetamol.
Ekipi gjithashtu sugjeroi që çdo lidhje e dukshme midis paracetamolit dhe autizmit dhe ADHD-së në studimet e mëparshme, mund të jetë e nxitur nga faktorë të përbashkët gjenetikë dhe mjedisorë brenda familjeve.
Për studimin e fundit, studiuesit shqyrtuan nëntë rishikime sistematike që përfshinin gjithsej 40 studime vëzhguese që raportonin mbi përdorimin e paracetamolit gjatë shtatzënisë dhe rrezikun e autizmit, ADHD-së ose rezultateve të tjera neurozhvillimore.
Të gjitha vlerësimet raportuan një lidhje të mundshme deri të fortë midis marrjes së paracetamolit nga nëna dhe autizmit ose ADHD-së, ose të dyjave, tek fëmijët, por shtatë nga nëntë vlerësimet këshilluan kujdes gjatë interpretimit të gjetjeve.
Në përgjithësi, ekspertët në BMJ arritën në përfundimin se besimi në gjetjet e këtyre rishikimeve ishte i ulët (për dy rishikime) deri në kritikisht të ulët (për shtatë rishikime).
Ata shtuan: “Provat ekzistuese nuk tregojnë një lidhje të qartë midis ekspozimit in utero ndaj paracetamolit dhe autizmit dhe ADHD-së tek pasardhësit.”
“Çdo efekt i dukshëm i vërejtur pas ekspozimit in utero ndaj paracetamolit në autizëm dhe ADHD në fëmijëri mund të jetë i nxitur nga faktorë gjenetikë dhe mjedisorë familjarë dhe ngatërrestarë të pamatur.”
Dimitrios Siassakos, profesor i obstetrikës dhe gjinekologjisë nga University College London, tha: “Metodologjia e cilësisë së lartë e përdorur në këtë shqyrtim të ri gjithëpërfshirës konfirmon atë që kanë thënë ekspertët në të gjithë botën.”
“Provat që lidhin përdorimin e paracetamolit në shtatzëni me autizmin janë të pakta dhe ato studime që raportojnë një lidhje ngatërrohen nga lidhja e autizmit ose ADHD-së me faktorë të përbashkët të familjeve, siç janë gjenetika dhe stili i jetës.”
