Vera e ëndrrave që u kthye në një makth Kur Reali i Madridit shpenzoi mbi 186 milionë euro gjatë verës së vitit 2025, e gjithë bota e futbollit e ndoqi me habi.
Një projekt i ri, një trajner i ri, Xabi Alonso në stolin e Los Blancos, dhe katër emra të mëdhenj që vinin për të pushtuar “Santiago Bernabéu”-n. Dukej si fillimi i një epoke të re. Dukej si një ambicie pa kufij. Por sot, pak muaj më vonë, po bëhet e qartë se diçka ka shkuar thellësisht keq.
Katër blerje, zero impakt Klubi madrilen solli Dean Huijsen nga Bournemouth për rreth 59.5 milionë euro. Afruan Trent Alexander-Arnold nga Liverpooli për 10 milionë euro. Paguan rreth 67 milionë euro për talentin Franco Mastantuono nga River Plate dhe shpenzuan 50 milionë euro të tjera për Álvaro Carreras nga Benfica. Katër lojtarë, katër kombësi të ndryshme (spanjoll, anglez, argjentinas) dhe tre trajnerë kombëtaresh që dhanë të njëjtën përgjigje: jo, faleminderit.
Spanja pa Realin e Madridit, për herë të parë që nga viti 1950 Një situatë e tillë nuk kishte ndodhur kurrë më parë. Që nga viti i largët 1950, çdo skuadër kombëtare e Spanjës në një Botëror kishte pasur në gjirin e saj të paktën një lojtar të Realit të Madridit. Luis de la Fuente e theu këtë traditë historike. As Huijsen dhe as Carreras nuk gjetën hapësirë në listën përfundimtare prej 26 lojtarësh. Ndërkohë, Barcelona, Athletic Bilbao, Arsenali dhe klube të tjera formuan shtyllën kurrizore të skuadrës iberike. Paradoksi është i plotë: klubi më i madh i Spanjës nuk ka asnjë lojtar në ekipin kombëtar të vendit të tij.
Anglia dhe Argjentina nuk bënë përjashtim Kalimi i Trent Alexander-Arnold te Reali bëri bujë të madhe në merkato. Megjithatë, përzgjedhësi i kombëtares angleze vendosi të mos e ftonte. Edhe Mastantuono, adoleshenti për të cilin Reali pagoi shumën më të lartë ndonjëherë në historinë e futbollit argjentinas, nuk mori një ftesë nga Lionel Scaloni. Arsyet janë të qarta: një sezon i dobët, minuta të pakta në dispozicion dhe performanca shumë nën pritshmëritë fillestare.
Çfarë tregon kjo për Realin e Madridit? Kjo situatë ngre pikëpyetje serioze jo vetëm për menaxhimin e merkatos, por edhe për vetë filozofinë e klubit. Ndërkohë që Barcelona ndërtonte me kujdes bërthamën e saj spanjolle, me emra si Yamal, Cubarsí dhe García, Reali shpenzoi shifra të majme pa një strategji të qartë kombëtare. Rezultati? Asnjë lojtar i Madridit në Botëror, për herë të parë në gati 75 vjet.
Një rekord që askush nuk e dëshironte 186 milionë euro është një shifër marramendëse, por statistika që do të mbahet mend gjatë nuk është kjo. Është zeroja, numri i lojtarëve të Realit të Madridit që do të zbresin në fushë në Botërorin 2026. Ky fakt do të studiohet. Do të citohet pafund. Dhe do të shërbejë si një shembull i pastër në çdo diskutim sportiv se si paratë e mëdha, kur mungon një vizion i qartë, mund të çojnë drejt një dështimi spektakolar.
