Frank Lentini prezantohej shpesh si “Mrekullia më e madhe mjekësore e të gjitha kohërave”, ose thjesht “I Madhi Lentini”. Por emrat e tjerë me të cilët dilte në skenë tregojnë më mirë pse tërhiqte turma të mëdha kudo që shkonte: “Siçiliani me tri këmbë” dhe “Futbollisti i vetëm me tri këmbë në botë”.
I lindur në Siçili më 18 maj 1889, si fëmija i pestë i 12 fëmijëve, Lentini erdhi në jetë me tri këmbë, katër shputa, 16 gishta dhe dy palë organe gjenitale. Gjendja e tij ishte pasojë e një binjaku embrional që nuk u nda kurrë plotësisht. Këmba shtesë i dilte nga ija e djathtë, ndërsa një shputë e katërt i ishte zhvilluar në gju. Kur ishte katër muajsh, mjekët morën në konsideratë amputimin, por hoqën dorë për shkak të rrezikut të paralizës ose vdekjes.
Në vendlindjen e tij, Lentini quhej “u maravigghiusu”,”mrekullia”, por në mënyrë mizore edhe “përbindëshi i vogël”. Familja e tij përfundimisht e dërgoi të jetonte me një teze, për të shmangur turpin e mëtejshëm. Një pikë kthese erdhi kur prindërit e çuan për vizitë në një institucion për fëmijë me aftësi të kufizuara. Vuajtjet që pa atje i dhanë Lentininit një këndvështrim krejt tjetër për jetën. “Që nga ajo kohë e deri sot, nuk jam ankuar kurrë”, kujtonte ai më vonë. “Mendoj se jeta është e bukur dhe më pëlqen të jetoj.”
Lajmi për gjendjen e Lentinit u përhap në mbarë botën dhe gjatë rinisë ai mori pjesë në disa ekspozita, përfshirë një në Londër në vitin 1897. Një vit më vonë, kur ishte vetëm nëntë vjeç, u zbulua nga organizatori i shfaqjeve Xhuzepe Manjano, i cili e çoi në Konektikat, ku ishte vendosur P.T. Barnum. Në vitin 1899, Frank Lentini tashmë prezantohej si një nga atraksionet kryesore të cirkut të famshëm botëror Ringling Brothers.
Ylli i shfaqjeve anësore
Si artist, Lentini bënte gjithçka, nga goditja e topave të futbollit dhe kërcimi me litar, deri te ngasja e biçikletës, patinazhi dhe noti. Gjatë notit, ai e përdorte këmbën e tretë si timon.
Përveç aftësive atletike, ai njihej edhe për zgjuarsinë e tij. Jepte intervista ulur mbi këmbën e tretë, sikur të ishte një stol, dhe u përgjigjej pyetjeve që varionin nga kurioziteti i pafajshëm deri te ato haptazi personale, gjithmonë me humor dhe qetësi.
Kur e pyetën nëse ishte e vështirë të blinte këpucë në grupe nga tri palë, ai u përgjigj me shaka se blinte dy palë dhe këpucën e mbetur ia jepte “një miku me një këmbë”.
Lentini debutoi në Madison Square Garden të Nju Jorkut në vitin 1906, me cirkun Barnum, dhe më pas bëri disa turne në SHBA dhe Europë. Ai mësoi anglisht, fitoi famë dhe pasuri të konsiderueshme dhe në vitin 1907 u martua me një aktore të quajtur Tereza Mërei. Çifti pati katër fëmijë. Pas ndarjes së tyre në vitin 1935, ai kaloi pjesën tjetër të jetës me një grua të quajtur Helen Shup.
Për dekada me radhë, Lentini performoi me Ringling Brothers dhe shfaqjen BuffaloBill’sWildWest, pa e ndërprerë asnjëherë aktivitetin e tij në turne. Ai vdiq nga insuficienca e mushkërive në Tenesi në vitin 1966, në moshën 77-vjeçare.
Një trashëgimi që vazhdon
15 vjet pas vdekjes së tij, vendlindja e Lentininit, Rosolini në Siçili, e nderoi me një festival përkujtimor dyditor, ku morën pjesë fansa, banorë vendas dhe pasardhës të tij.
Historia e tij arriti te një audiencë e re edhe përmes filmit të vitit 2017, The Greatest Showman, i cili paraqiste personazhe të bazuara në artistë të vërtetë të shfaqjeve anësore, përfshirë Frank Lentinin, të luajtur nga aktori Xhonatan Redavid.
Jeta e Lentininit është dëshmi e fuqisë së qëndrueshmërisë njerëzore. Në vend që ta shihte gjendjen e tij si një mallkim, ai e pranoi atë dhe ndërtoi mbi të një jetë të jashtëzakonshme, të mbushur me dashuri, pasuri dhe admirim. Siç e shprehu vetë, thjesht: “Mendoj se jeta është e bukur dhe më pëlqen të jetoj.”
