Hudini u varros në Queens më 4 nëntor 1926, por thashethemet për vdekjen e tij të pazakontë kanë vazhduar që atëherë. Shumë nga teoritë përqendrohen te marrëdhënia e tij e tensionuar me spiritualizmin, një pseudo-fe që pretendonte se ishte e mundur të komunikoje me të vdekurit përmes seancave spiritiste dhe mediumeve.
Hudini, i cili ishte skeptik që në lindje, kaloi pjesën më të madhe të viteve 1920 duke u përpjekur të rrëzonte pretendimet e spiritualistëve dhe të zbulonte mashtrimet e mediumeve të tyre më të njohura. Kjo fushatë i solli disa milionë dollarë në padi dhe më shumë se disa armiq, por në kohën e vdekjes ai nuk tregonte shenja se do të hiqte dorë. Vetëm disa muaj më parë, ai kishte dëshmuar para Kongresit në mbështetje të një projektligji që synonte të ndalonte parashikimin e fatit në Uashington, D.C.
A mund të jetë vrarë Hudini për shkak të ndërhyrjes së tij? Në biografinë e vitit 2006, The Secret Life of Hudini, autorët William Kalush dhe Larry Sloman argumentojnë se vdekja e magjistarit mund të ketë qenë një atentat i planifikuar me kujdes nga anëtarë të komunitetit spiritualist. “Nëse dikush do të dyshonte se Hudini ishte viktimë e një krimi të qëllimshëm”, shkruajnë ata, “atëherë ndër të dyshuarit kryesorë duhet të përfshihet grupi i krimit të organizuar që përbëhej nga mediume mashtruese”.
Kalush dhe Sloman argumentojnë se spiritualistët kishin një histori helmimesh të armiqve të tyre. Ata vënë në dukje gjithashtu se nuk u krye kurrë autopsi për të konfirmuar nëse vdekja e Hudinit ishte shkaktuar vërtet nga apendiciti. “Nëse dikush do të ishte i vendosur ta helmonte Hudinin, kjo nuk do të kishte qenë shumë e vështirë”, përfundojnë ata.
Shumë debate janë përqendruar gjithashtu te J. Gordon Whitehead, studenti i Universitetit McGill, i cili dyshohet se i dha Hudinit goditjet në bark që mund t’i kenë shkaktuar vdekjen, në dhomën e zhveshjes së magjistarit në Montreal. Në librin e vitit 2005, The Man Who Killed Hudini, autori Don Bell hodhi idenë se Whitehead mund të ketë bashkëpunuar me spiritualistët, disa prej të cilëve e kishin kërcënuar më parë Hudinin se do ta vrisnin ose do ta rrihnin. Bell arriti në përfundimin se nuk kishte prova të mjaftueshme për ta lidhur Whitehead-in me ndonjë komplot kriminal, por të tjerë kanë argumentuar se ai ishte një agjent i palës kundërshtare, i cili e kishte ndjekur Hudinin gjatë qëndrimit të magjistarit në Montreal.
A u vra Hudini?
Shkaku i vërtetë i vdekjes së Hudinit mund të mos zbulohet kurrë me siguri, por shumica e studiuesve priren t’i hedhin poshtë teoritë e vrasjes si thjesht spekulime. Për ta, pyetja më e rëndësishme është nëse apendiksi i çarë i Hudinit kishte ndonjë lidhje me goditjet që kishte marrë në bark disa ditë më parë.
Megjithëse provat tregojnë se një gjendje e tillë është e mundur, shumë mendojnë se ka më shumë gjasa që goditjet e Whitehead-it thjesht ta kenë bërë Hudinin të shpërfillte një rast apendiciti që ekzistonte më parë. Sipas kësaj teorie, kur magjistari më në fund kërkoi ndihmë mjekësore, ishte tepër vonë.
Interesant është fakti se burimi më i kërkuar për të mësuar rreth vdekjes së Hudinit është ndoshta vetë Hudini. Në atë që mund të quhet prova e tij përfundimtare për pretendimet e spiritualistëve, magjistari i premtoi bashkëshortes së tij, Bess-it, se do të përpiqej të komunikonte me të nga bota e përtejme. Bess vazhdoi të organizonte çdo vit një “seancë spiritiste të Hudinit” për dhjetë vjet, përpara se më në fund të hiqte dorë nga kërkimet në vitin 1936. Që atëherë, admiruesit dhe magjistarët e tjerë e kanë kthyer këtë seancë në një traditë të Halloween-it, por deri më sot, fantazma e Hudinit të madh ka refuzuar të flasë.
