Gjaku derdhet shpejt në ekran në dramën historike “The Uprising”, e cila na rrëfen për kryengritjet brutale të shekullit XIV. Filmi plot aksion përcjell një ndjesi shumë moderne për luftën për drejtësi, pavarësisht se ngjarjet zhvillohen shumë kohë më parë.
Me protagonist Andrew Garfield (“The Amazing Spider-Man”), filmi rrëfen Revoltën e Fshatarëve në Angli të vitit 1381. Është historia e një grupi rebelësh, të vendosur të veprojnë, të cilët nisen drejt Londrës për t’u përballur me mbretin dhe me persona të tjerë që zotërojnë pushtetin.
Filmi ndërthur ngjarje dhe figura historike me historinë fiktive të fshatarit Ploughman, të luajtur nga Garfield. Regjisori britanik Paul Greengrass (“The Bourne Ultimatum”) përdor, për shembull, sfondin e Nurembergut për të rrëfyer një kapitull të historisë evropiane nga fundi i shekullit XIV.
Ngjarjet zhvillohen në një Angli që po përballet me pasojat e Murtajës së Zezë, e cila zhduku pjesë të mëdha të popullsisë. Por Kurora vendos një taksë të rëndë për frymë për të mbështetur luftërat jashtë vendit, duke i detyruar të gjithë të paguajnë të njëjtën shumë, edhe ata që mezi kanë mbetur me ndonjë gjë.
Zemërimi ndaj mbretit të ri Richard II (Woody Norman) dhe këshilltarëve të tij po rritet. Në mes të trazirave, fshatari i thjeshtë Ploughman rebelohet kundër kërkesave të Kurorës. Ai bashkohet me rebelët e udhëhequr nga Wat Tyler (Cosmo Jarvis) dhe predikuesi John Ball (Jamie Bell).
Së bashku, ata nisen drejt Londrës për të paraqitur kërkesat e tyre. Përballë dhunës në përshkallëzim, Richard II detyrohet të hyjë në negociata.
Por një gjë mund të thuhet: ai nuk është aq i ngathët sa duket fillimisht. Përkundrazi, ai di të luajë me shpresat e njerëzve. Përgatituni për shumë skena brutale luftimesh. Greengrass e kap anarkinë e kryengritjes në një mënyrë vizualisht mbresëlënëse.
Në thelb, filmi flet për fuqizimin e një popullsie të shtypur.
Dhe na shtron pyetjen se sa shumë mund të arrijë një rebelim në ndjekje të lirisë suaj individuale.
Janë aktorët kryesorë ata që e bëjnë “The Uprising” kaq tërheqës. Megjithatë, për sa i përket strukturës narrative, filmi shpesh është i mbingarkuar dhe, me një kohëzgjatje prej më shumë se dy orësh, fillon të duket paksa tepër i gjatë. Edhe personazhet, në tërësi, mbeten mjaft njëdimensionalë.
Filmi nuk u xhirua në Angli, por në Gjermaninë jugore, dhe regjisori britanik Paul Greengrass (“The Bourne Ultimatum”) përdor sfondin e Nurembergut dhe të zonave të tjera me ndërtesa mesjetare për të rrëfyer këtë kapitull të historisë evropiane.
Kompania e produksionit thotë se filmi u xhirua tërësisht në Bavari, në Nuremberg dhe në dy vende të tjera në Frankoni, si dhe në Penzing Studios në Mynih.
Aktori kryesor Garfield u shpreh me entuziazëm për xhirimet në zonat rurale, ku fundi i shekullit XIV u rikrijua për ekranin e madh.
“Me të vërtetë, ishte e mrekullueshme të xhiroje në Gjermani, në Bavari. Kalumë vërtet shumë mirë me një ekip të shkëlqyer gjerman dhe gjithashtu me disa njerëz nga Budapesti”, tha Garfield për revistën tregtare amerikane “Deadline”.
“Dhe të gjitha këto qytete të bukura mesjetare në vetë Nurembergun. Ishte një udhëtim zbulimi, në të njëjtën mënyrë siç ishte edhe për Ploughman-in, në njëfarë mënyre.” Ai thotë se veçanërisht i ka shijuar xhirimet në mjedise natyrore.
