Dirigjenti me famë botërore Herbert Blomstedt ndërroi jetë të mërkurën, në moshën 99-vjeçare, bëri të ditur Gewandhaus Leipzig. Ai ndërroi jetë në shtëpinë e tij, në qytetin suedez të Goteborgut, i rrethuar nga familjarët e tij, sipas njoftimit të agjencisë së tij.
Blomstedt la gjurmë në orkestrat e Evropës dhe të Shteteve të Bashkuara. Ai ishte dirigjent kryesor i Staatskapelle Dresden, Orkestrës Gewandhaus të Leipzigut dhe Orkestrës Simfonike të NDR-së.
Për 10 vjet, ai punoi si dirigjent kryesor i Orkestrës Simfonike të San Franciskos. Si dirigjent i ftuar, ai ishte shumë i kërkuar në qytete si Bostoni, Çikagoja dhe Los Anxhelosi, ndër të tjera. Edhe në moshë të thyer, Blomstedt vazhdoi të eksploronte interpretime të reja.
Nga viti 1998 deri në vitin 2005, Blomstedt shërbeu si drejtues artistik i Gewandhaus-it (Gewandhauskapellmeister) dhe drejtues i orkestrës së Leipzigut, duke pasuar Kurt Masur-in. Ai mbeti i lidhur me Gewandhaus-in në cilësinë e dirigjentit të nderit.
“Herbert Blomstedt është një nga dirigjentët e paktë që kanë vijuar të zhvillohen gjatë gjithë jetës së tyre. Ai u qaset gjithmonë veprave nga një këndvështrim i ri”, tha violonçelisti Bernward Gruner i Staatskapelle Dresden, në një homazh kushtuar Blomstedt-it me rastin e 90-vjetorit të lindjes së tij, në korrik të vitit 2017.
Nga djali i një predikuesi te dirigjenti
Blomstedt lindi në SHBA, në vitin 1927, nga prindër suedezë: babai i tij ishte predikues, ndërsa nëna pianiste. Nëna i dha mësimet e para të muzikës.
Fillimisht, ai shpresonte të bëhej makinist treni. Megjithatë, si maturant, ai u tërhoq nga lëndë të tilla si matematika, historia, gjeografia dhe gjuhët. Por, si pasues i bindur i besimit adventist të ditës së shtatë, ashtu si i ati, ai mund të kishte studiuar edhe teologji.
Në fund, ai zgjodhi muzikën. Studioi violinë në Stokholm dhe më vonë dirigjim, ndër të tjerë, me Leonard Bernstein. Në vitin 1954, ai debutoi si dirigjent me Filarmoninë e Stokholmit.
Pas posteve të para si dirigjent kryesor në Skandinavi, Blomstedt debutoi me Staatskapelle Dresden në vitin 1969, ndërsa nga viti 1975 deri në vitin 1985 drejtoi orkestrën si dirigjent kryesor.
Më pas, ai e shndërroi Orkestrën Simfonike të San Franciskos në një orkestër të nivelit më të lartë. Në vitin 1996, u kthye në Gjermani dhe mori drejtimin e Orkestrës Simfonike të NDR-së, përpara se të kalonte në Gewandhaus-in e Leipzigut, në vitin 1998.
Blomstedt u nderua me çmime të shumta për punën e tij. Në vitin 2017, qyteti i Leipzigut i akordoi medaljen e tij të nderit. Në vitin 2022, atij iu dha Kryqi i Madh i Meritës me Yll i Urdhrit të Meritës së Republikës Federale të Gjermanisë. Në shtator të vitit 2026, ai mori çmimin japonez të artit Praemium Imperiale.
Një figurë e jashtëzakonshme
“Herbert Blomstedt është një figurë e jashtëzakonshme si njeri, muzikant dhe dirigjent”, tha drejtori i Gewandhaus-it, Andreas Schulz, me rastin e 90-vjetorit të lindjes së maestros.
“Kam pasur shumë miq në orkestrat që kam drejtuar”, tha Blomstedt në një intervistë për dpa-në, në vitin 2017. Megjithatë, ai theksoi se miqësitë e tij më të mira i kishte krijuar jashtë orkestrave. Ai tregoi se vëllai i tij kishte qenë një model i madh për të. “Ishim të pandashëm, e admiroja jashtëzakonisht shumë.”
Ai shprehu gjithashtu mirënjohjen për bashkëshorten e tij, Traute, e cila ndërroi jetë në vitin 2003. “Ajo e donte muzikën dhe ishte e pranishme në çdo koncert timin, edhe kur i kishte dëgjuar shpesh veprat që interpretoheshin. Ajo nuk ngopej kurrë me muzikën. Ajo më dhuroi katër vajza, njerëz të mrekullueshëm dhe shumë të ndryshëm nga njëra-tjetra, të cilat janë të gjitha shumë të afërta me mua.”
Kureshtja muzikore mbeti një tipar përcaktues i Blomstedt-it. “Unë zbuloj ende gjëra të reja në veprat që i kam luajtur shpesh”, theksonte muzikanti. Ai tregonte se kishte dashur të bënte diçka të re çdo ditë dhe se shumë vepra muzikore i kishin shkaktuar mornica emocionuese.
“Duhet të jesh aq i hapur dhe i ndjeshëm, sa të qëndrosh përpara një vepre me respekt dhe mirënjohje. Nuk duhet të biesh kurrë në rutinë.”
