Për dekada të tëra, shkencëtarët besonin se popullsia moderne japoneze rrjedh kryesisht nga dy grupe të lashta. Gjuetarët-mbledhësit Jomon, të cilët jetuan në Japoni për mijëra vjet, dhe më vonë emigrantët nga Azia Lindore , të cilët sollën kultivimin e orizit dhe teknologjitë e reja.
Një studim i ri i rëndësishëm gjenetik nga Qendra RIKEN për Shkencat Mjekësore Integrative tani po e ndryshon ndjeshëm këtë pamje. Studiuesit, duke analizuar gjenomet e plota të më shumë se 3,200 njerëzve nga rajone të ndryshme të Japonisë, gjetën prova për ekzistencën e një popullsie të tretë paraardhëse, të lidhur me Azinë verilindore dhe ndoshta me popullin e lashtë Emishi.
Rezultatet, të botuara në revistën Science Advances, forcojnë teorinë e “prejardhjes së trefishtë” të japonezëve, e cila ka fituar gjithnjë e më shumë terren në komunitetin shkencor vitet e fundit.
Në të njëjtën kohë, studimi zbuloi diçka tjetër që i habiti shkencëtarët: popullsia e Japonisë është gjenetikisht shumë më komplekse nga sa mendohej më parë.
“Popullsia japoneze nuk është aq gjenetikisht homogjene sa besojnë shumë njerëz”, tha studiuesi kryesor Chikashi Terao.
Paraardhësi i tretë “i fshehur” dhe lëvizjet e mëdha të popullsisë
Për studimin, shkencëtarët përdorën mostra ADN-je nga shtatë rajone të Japonisë, nga Hokkaido në Okinawa. Në vend të metodave të vjetra, ata përdorën sekuencimin e të gjithë gjenomit, i cili lejon analizën e pothuajse të tre miliardë çifteve bazë të ADN-së njerëzore.
Sipas studiuesve, kjo teknikë ofron rreth 3,000 herë më shumë informacion sesa metodat tradicionale. Analiza zbuloi dallime të forta gjenetike sipas rajonit.
Prejardhja Jomon u identifikua më fort në Okinawa, ku përbënte 28.5% të mostrave , ndërsa në Japoninë perëndimore përqindja ra në 13.4%.
Në të kundërt, japonezët perëndimorë treguan lidhje më të forta gjenetike me popullatat kineze Han, të cilat shkencëtarët i lidhin me valët e mëdha të migrimit nga Azia Lindore kontinentale midis viteve 250 dhe 794 pas Krishtit.
Këto lëvizje përkuan me përhapjen e modeleve kineze të qeverisjes, shkrimit dhe arsimit në Japoni.
Elementi i ri i studimit ishte prejardhja e lidhur me Emishi, e cila u gjet kryesisht në Japoninë verilindore dhe u bë gjithnjë e më e rrallë drejt perëndimit.
Emishi ishin njerëz të lashtë që banonin kryesisht në rajonet veriore të Japonisë dhe për shekuj me radhë i rezistuan përhapjes së pushtetit qendror japonez.
ADN-ja nga Neandertalët dhe Denisovët ende ndikon te njerëzit
Studimi shqyrtoi gjithashtu materialin gjenetik që njerëzit modernë trashëguan nga Neandertalët dhe Denisovanët, dy grupe të lashta njerëzore që u kryqëzuan me Homo sapiens dhjetëra mijëra vjet më parë.
Shkencëtarët identifikuan 44 rajone të ADN-së arkaike që janë ende të pranishme te japonezët e ditëve të sotme, shumë prej të cilave duket se janë unike për popullatat e Azisë Lindore.
Një rajon i ADN-së që rrjedh nga Denisovanët, i vendosur në gjenin NKX6-1, është lidhur me diabetin e tipit 2 dhe mund të ndikojë në mënyrën se si disa pacientë reagojnë ndaj trajtimeve me semaglutide.
Ata gjithashtu identifikuan 11 segmente gjenetike të rrjedhura nga Neandertalët që lidhen me gjendje të tilla si sëmundja koronare e zemrës, kanceri i prostatës dhe artriti reumatoid.
Studiuesit besojnë se rezultatet e studimit mund të ndihmojnë gjithashtu në zhvillimin e trajtimeve më të personalizuara në të ardhmen.
Ekipi gjithashtu identifikoi variante gjenetike të shoqëruara me hipertensionin, dështimin e veshkave, atakun në zemër, humbjen e dëgjimit dhe sëmundjen kronike të mëlçisë.
Sipas Terao, qëllimi i hulumtimit është të kuptohet më mirë pse disa popullata janë më të prirura ndaj sëmundjeve të caktuara.
Studimi konsiderohet pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të zgjeruar kërkimin gjenetik përtej popullatave evropiane, të cilat për vite me radhë dominuan bazat e të dhënave të mëdha gjenetike.
