Nga Joe Hoxha*, CT INSIDER
Jo, “Revolucioni i Flamingove” nuk është një emër tepër i lezetshëm për ndonjë lëvizje politike ezoterike.
Shkaku – dhe, guxoj ta them, ndoshta edhe vetë lëvizja – është i drejtpërdrejtë dhe me të vërtetë ka të bëjë pjesërisht me shpëtimin e flamingove, por edhe me shumë më tepër se kaq.
Tridhjetë vjet më parë, shumica e amerikanëve nuk do të kishin qenë në gjendje ta tregonin Shqipërinë në hartë. Sot, veçanërisht në disa zona të Konektikatit, komuniteti shqiptaro-amerikan është bërë mjaft i madh dhe është një pjesë e pandashme e komuniteteve më të gjera ku jeton.
Prandaj, ndoshta nuk duhej të isha habitur (edhe pse u habita gjithsesi) kur një mik jo shqiptar më pyeti: “Çfarë dreqin po ndodh në Shqipëri, Joe?”
Pa e ditur se për çfarë e kishte fjalën, por duke supozuar se kishte të bënte me ndonjë abuzim të qeverisë – siç ndodh pothuajse gjithmonë – iu përgjigja thjesht: “Çfarë?”
Ajo që dëgjova më pas ishte diçka që nuk do ta kisha imagjinuar kurrë se do ta dëgjoja: “Kryeministri i Shqipërisë po përpiqet t’ia shesë tokën publike Jared Kushner-it dhe Ivanka Trump-it për të ndërtuar një resort luksoz!”
Kur mora telefonin, nuk pata nevojë as ta kërkoja në Google këtë histori; një artikull i Fox News për këtë temë më ishte rekomanduar tashmë.
Pasi lexova sa munda për këtë çështje, fillova të kuptoj se kemi të bëjmë me një lëvizje të vërtetë që po zhvillohet në Shqipërinë time.
Është një lëvizje organike, e udhëhequr nga të rinjtë, me një vizion të qartë dhe një kauzë legjitime.
Dua të jem i qartë: kjo kauzë nuk është kundër investimeve të huaja, nuk është kundër Amerikës, nuk është kundër Jared Kushner-it, nuk është kundër Ivanka Trump-it, dhe sigurisht nuk është kundër Donald Trump-it.
Në fakt, Shqipëria mund të jetë vendi më pro-amerikan dhe më pro-Trump në botë (po, madje edhe në krahasim me vetë Amerikën).
Megjithatë, kjo lëvizje, e lidhur shpesh me shpëtimin e popullatës së flamingove të rrezikuara në zonën ku është planifikuar të ndërtohet resorti, ka të bëjë me ruajtjen e parqeve natyrore dhe të specieve shtazore, por edhe me një dëshirë të sapozgjuar për vetëvendosje te rinia shqiptare.
Është një lëvizje vërtet frymëzuese, e cila vazhdon të rritet me forcë.
Kjo lëvizje nuk është “kundër” askujt apo asgjëje, përveçse kundër një qeverie të korruptuar.
Shqiptarët, në përgjithësi, i mirëpresin investimet e huaja me mendje të hapur dhe vizitorët e huaj me dyer dhe krahë hapur.
Madje, do ta mirëprisnin edhe resortin e propozuar, nëse nuk do të ishte bërë tashmë plotësisht e qartë se politikanët shqiptarë, nga të gjitha krahët, kanë mashtruar dhe kanë anashkaluar njerëzit që janë zgjedhur për t’i përfaqësuar dhe për t’u shërbyer atyre, në çdo hap.
Shqiptarët nuk kanë besim se politikanët e tyre do të realizojnë përfitimet e premtuara nga investimet e huaja.
Ata kanë parë se si politikanët e tyre, sapo vëmendja e Perëndimit është larguar, i kanë dëbuar nga pronat e tyre dhe u kanë marrë edhe atë pak pasuri që mund të kenë pasur.
Ata e kanë parë se çfarë u ka sjellë besimi tek qeveria e tyre dhe çfarë u ka bërë ajo ndër vite.
Pse duhet të presin që tani gjërat të jenë ndryshe?
Thirrjet në rrugë kërkojnë që të dy liderët e partive kryesore të japin dorëheqjen dhe të mbajnë përgjegjësi, sepse nuk ka një individ apo një parti të vetme për t’u fajësuar.
Përkundrazi, i gjithë sistemi, një sistem i ndërtuar mbi themele të gabuara që nga momenti i krijimit të tij në fillim të viteve 1990, një sistem i ngritur mbi rrënojat e lëna pas nga një regjim brutal komunist, është edhe një herë tërësisht i dështuar.
Shqiptarët kanë një histori të jashtëzakonshme mbijetese dhe ringritjeje – që nga kohët kur populli i tyre ndodhej në udhëkryqin e luftërave mes perandorive të Lindjes dhe Perëndimit, deri te mbijetesa e pushtimeve në shkallë të plotë gjatë Luftës së Parë dhe Luftës së Dytë Botërore.
Unë e di se ata mund të ringrihen edhe një herë.
Nuk është aspak çudi që Shtetet e Bashkuara, historikisht, e kanë parë Shqipërinë si një shpirt të afërt.
Ne amerikanët ndajmë vlera dhe karakteristika shumë të ngjashme, si popuj dhe si kombe.
Ky është një moment shumë i rëndësishëm për popullin shqiptar, një mundësi që nuk duhet ta shpërdorojë, por ta shfrytëzojë sa më mirë.
Ata duhet të çrrënjosin korrupsionin dhe të krijojnë vërtet një mjedis ku investimet e huaja të dëshirojnë të vijnë.
Ndërsa ne vazhdojmë të festojmë këtu në Amerikë, vetëm pak ditë pas hyrjes në 250-vjetorin tonë, histori si ajo që po zhvillohet në Shqipëri na kujtojnë se kush jemi ne si amerikanë dhe pse krijuam një qeveri të tillë – nga populli dhe për popullin.
Le të mos e harrojmë kurrë këtë.
*Joe Hoxha është ligjvënës republikan që përfaqëson qytetin e Bristolit në shtetin e Konektikatit në SHBA./Përktheu Alfapress
