I quajtur një ‘yll me vrimë të zezë’ nga autorët e studimit të botuar në revistën Nature nën drejtimin e Rohan Naidu të Institutit të Teknologjisë në Masaçusets (MIT), me pjesëmarrjen e italianit Sirio Belli të Universitetit të Bolonjës, trupi i ri qiellor mund të shpjegojë natyrën e shumë pikave të kuqe enigmatike të para nga Teleskopi Hapësinor James Webb në skaj të universit.
Universi është plot me objekte që ndonjëherë janë gjigante, të dhunshme dhe jashtëzakonisht të fuqishme, duke përfaqësuar enigma të vërteta, natyra dhe origjina e të cilave është e vështirë të kuptohet. Këtyre u janë shtuar së fundmi disa pika të kuqe anomale, të vërejtura në mënyrë të përsëritur nga Teleskopi Hapësinor Webb, më i fuqishmi ndonjëherë, kur ai merr imazhe të universit më të thellë, që datojnë disa qindra mijëra vjet pas Big Bengut.
Nga njëra prej këtyre imazheve, tani është shfaqur një pikë e re e kuqe, këtë herë më e madhe dhe më e ndritshme se të tjerat, duke lejuar një studim më të detajuar të disa prej karakteristikave të saj. Kështu, ka dalë në pah se objekti i çuditshëm është i ngjashëm me një yll gjigant, me një masë 100,000 herë më të madhe se ajo e Diellit, por që në të njëjtën kohë lëshon një sasi anomale energjie , shumë të ngjashme me atë të gjeneruar nga vrimat e zeza. Kjo çudi, sipas studimit, mund të shpjegohet me ekzistencën, në fazat e hershme të universit, të yjeve gjigantë që nuk ekzistojnë më sot, të përbërë ekskluzivisht nga hidrogjeni.
Pikat e shumta të kuqe të vërejtura deri më tani nga teleskopi Webb janë ndoshta të ngjashme. Nëse është kështu, ky do të ishte një përparim i madh për astrofizikën dhe mund të shpjegonte origjinën e shumë objekteve të tjera të mëdha, siç janë disa kuazare ose vrima të zeza supermasive, rreth të cilave mbeten shumë pyetje.
