Nga Klevis Elezi
Ndryshimet e fundit në qeveri sjellin një zhvillim me interes të veçantë për mënyrën se si do të organizohet dhe koordinohet administrimi i territorit.
Kalimi i përgjegjësive për pushtetin vendor në strukturën e Ministrisë së Brendshme dhe emërimi i Ervin Demos në krye të kësaj ministrie krijojnë një konfigurim të ri institucional, që meriton të shihet përtej ndryshimit të emrave apo posteve.
Në fakt, ajo që e bën këtë zhvillim interesante është profili i vetë Demos.
Ai nuk vjen nga një karrierë klasike policore apo e sigurisë. Përvoja e tij përfshin akademinë, administratën publike, drejtimin e një bashkie dhe më pas përgjegjësinë qeveritare për pushtetin vendor.
Pikërisht eksperienca në pushtetin vendor mund të jetë një element i rëndësishëm në detyrën e re.
Ministria e Brendshme është një institucion që lidhet me rendin dhe sigurinë, por marrëdhënia e saj me territorin është shumë më e gjerë. Në jetën e përditshme të qytetarit, siguria, emergjencat, policia, administrimi vendor dhe reagimi institucional shpesh ndërthuren.
Një problem në një lagje mund të kërkojë njëkohësisht ndërhyrjen e bashkisë, policisë, prefekturës dhe strukturave të tjera shtetërore.
Kjo e bën koordinimin institucional një prej elementeve më të rëndësishme të qeverisjes moderne.
Nëse bashkimi i pushtetit vendor me Ministrinë e Brendshme do të shoqërohet me mekanizma më efikasë koordinimi, komunikimi dhe përgjegjësie, atëherë qytetari mund të përfitojë një administratë më të unifikuar dhe më të shpejtë në reagim.
Këtu qëndron edhe një prej sfidave kryesore të mandatit të ri të Ervin Demos.
Bashkia, prefektura, policia dhe qeveria nuk duhet të funksionojnë si ishuj të veçuar.
Ato duhet të jenë pjesë e një sistemi ku përgjegjësitë janë të qarta dhe ku qytetari e di se kujt duhet t’i drejtohet dhe kush mban përgjegjësi për zgjidhjen e një problemi.
Përvoja e Demos në drejtimin vendor mund të jetë një avantazh në këtë drejtim. Ai e njeh nga afër mënyrën se si funksionon një bashki, problemet e administrimit lokal dhe marrëdhënien mes institucioneve qendrore dhe atyre vendore.
Tani kjo përvojë do të vendoset përballë një përgjegjësie shumë më të gjerë: rendit, sigurisë publike, menaxhimit të kufijve, emergjencave dhe funksionimit të strukturave të Ministrisë së Brendshme.
Por reforma nuk duhet të matet vetëm me strukturën organizative.
Në fund, qytetari do të kërkojë rezultate.
Do të kërkojë polici më pranë komunitetit.
Do të kërkojë reagim më të shpejtë në emergjenca.
Do të kërkojë bashki më funksionale.
Do të kërkojë institucione që komunikojnë dhe bashkëpunojnë.
Dhe mbi të gjitha, do të kërkojë që shteti të jetë i pranishëm aty ku qytetari ka nevojë për të.
Prandaj, ndryshimi i fundit mund të shihet edhe si një mundësi për të krijuar një model më të koordinuar të qeverisjes në territor.
Ervin Demo tani ka përpara një prej sfidave më të rëndësishme të karrierës së tij publike.
Nga drejtimi i një bashkie, në administrimin e pushtetit vendor dhe tashmë në krye të Ministrisë së Brendshme, ai ka mundësinë të sjellë në këtë institucion një këndvështrim që nis nga territori dhe qytetari.
Nëse kjo përvojë do të shndërrohet në politika konkrete, koordinim më të mirë dhe përgjegjësi më të qarta institucionale, atëherë ndryshimi mund të ketë një ndikim të rëndësishëm në mënyrën se si shteti ndërvepron me qytetarin.
Në fund të fundit, një shtet funksional nuk matet vetëm nga numri i institucioneve që ka, por nga mënyra se si ato bashkëpunojnë kur qytetari ka nevojë për to.
Dhe pikërisht këtu do të jetë testi i mandatit të ri.
