Ballina Kuriozitete Zbulimi që trondit teoritë për evolucionin e njeriut, çfarë zbulon fosili 3...

Zbulimi që trondit teoritë për evolucionin e njeriut, çfarë zbulon fosili 3 milionë vjeçar

49
0

Një studim i ri, i botuar në revistën shkencore Nature, e daton këtë fosil të lashtë në periudhën midis 2,96 dhe 3,03 milionë vjetëve më parë dhe sugjeron se pema familjare e njeriut në Afrikën Jugore ishte shumë më e ndërlikuar nga sa besohej më parë.

Studimi ndërkombëtar u drejtua nga profesori Gabriele Macho, i grupit kërkimor të Arkeologjisë, Ndryshimeve Mjedisore dhe Gjeokimisë (AMGC) në Universitetin e Lirë të Brukselit (VUB). Gjetjet vënë në pikëpyetje supozimet e kahershme mbi mënyrën se si evoluuan të afërmit e hershëm të njeriut dhe se si lidheshin speciet e ndryshme me njëra-tjetrën.

I zbuluar për herë të parë në Afrikën e Jugut në vitin 1924, Fëmija i Taungut siguroi provën e parë konkrete që mbështeste origjinën afrikane të njerëzimit. Ai u bë gjithashtu ekzemplari origjinal referues, i njohur si “ekzemplar tip”, që u përdor për të përcaktuar specien Australopithecus africanus. Megjithatë, shkencëtarët nuk përcaktuan kurrë kritere përfundimtare për t’ia atribuuar kësaj specieje zbulimet e mëvonshme fosile. Si rezultat, Fëmija i Taungut mbetet i vetmi fosil që mund të identifikohet me siguri si Australopithecus africanus.

“Për më shumë se 100 vjet, kemi supozuar se Fëmija i Taungut ishte thjesht një nga shumë fosilet e ngjashme të asaj epoke”, thotë profesori Gabriele Macho. “Gjetjet tona e përmbysin plotësisht këtë ide. Pema familjare e njeriut nuk ishte një trung i rregullt dhe i drejtë, por një shkurre kaotike me degë të ndërthurura, e formësuar nga ndryshimet klimatike.”

Fosilet e lashta zbulojnë një pemë familjare njerëzore më komplekse

Për të hetuar se si krahasohej Fëmija i Taungut me të afërmit e tjerë të hershëm të njeriut, studiuesit analizuan strukturën e dhëmbëve dhe modelet e zhvillimit të trurit dhe të dhëmbëve gjatë rritjes. Ata zbuluan se disa fosile individësh të rritur, të klasifikuara tradicionalisht si Australopithecus africanus, kishin ndjekur modele zhvillimi që ndryshonin nga ato të Fëmijës së Taungut.

Dallimet në zhvillimin e trurit ishin veçanërisht domethënëse. Ato sugjerojnë se fosilet e grupuara më parë në një specie të vetme mund të përfaqësojnë në të vërtetë disa specie të dallueshme homininësh, të cilat kanë banuar në rajonin e Sterkfonteinit, qoftë në të njëjtën kohë, qoftë gjatë periudhave të ndryshme.

Këto gjetje ngrenë pyetje të rëndësishme mbi larminë e paraardhësve tanë të lashtë dhe sugjerojnë se evolucioni i hershëm i njeriut ndoqi një rrugë shumë më të ndërlikuar nga sa kishin supozuar dikur shkencëtarët.

Si e formësuan ndryshimet klimatike evolucionin njerëzor

Studiuesit besojnë se ndryshimet dramatike mjedisore luajtën një rol të madh në krijimin e kësaj larmie evolucionare. Miliona vjet më parë, Afrika Jugore përjetoi kalime të përsëritura midis klimave më të lagështa dhe më të thata, të cilat ndryshonin vazhdimisht peizazhin dhe habitatet e disponueshme për të afërmit e hershëm të njeriut.

Ndërsa mjediset e përshtatshme zgjeroheshin dhe tkurrëshin, popullatat e lashta të homininëve zhvendoseshin bashkë me to. Disa grupe izoloheshin gjeografikisht dhe evoluonin në drejtime të ndryshme, ndërsa të tjera, me kalimin e kohës, rivendosnin kontaktet dhe kryqëzoheshin mes tyre. Këto kushte në ndryshim i ekspozonin gjithashtu popullatat ndaj grabitqarëve dhe patogjenëve të ndryshëm, duke krijuar trysni shtesë që ndikonin në evolucionin e tyre.

Pozicioni i Afrikës Jugore përgjatë kufirit midis ekosistemeve tropikale dhe atyre të buta e bëri atë veçanërisht të rëndësishme në këtë proces. Gjatë mijëra vjetëve, ndryshimet e habitateve mund të kenë sjellë vazhdimisht në kontakt specie të ndryshme homininësh, duke krijuar mundësi për kryqëzim dhe hibridizim.

Një Afrikë e Jugut më e gjelbër 3 milionë vjet më parë

Studimi zbulon gjithashtu një pamje befasuese të mjedisit ku jetonte Fëmija i Taungut. Provat e ruajtura në polenin e fosilizuar tregojnë se rajoni dikur ishte dukshëm më i lagësht dhe më i mbuluar me pyje sesa është sot.

Studiuesit identifikuan prova të pranisë së specieve të pemëve që sot gjenden qindra kilometra më në verilindje, duke sugjeruar se peizazhi përreth vendit ku jetonte Fëmija i Taungut ishte krejtësisht i ndryshëm nga ai i Afrikës së Jugut të sotme.

Të marra së bashku, këto zbulime vënë në pikëpyetje pikëpamjen tradicionale të evolucionit njerëzor si një përparim relativisht i drejtpërdrejtë nga një specie te tjetra. Në vend të kësaj, ato tregojnë për një rrjet popullatash në ndryshim të vazhdueshëm, të cilat ndaheshin, përshtateshin, ribashkoheshin dhe ndonjëherë kryqëzoheshin mes tyre, ndërsa kushtet mjedisore ndryshonin.

Më shumë se 100 vjet pas zbulimit të tij, Fëmija i Taungut po e ndryshon sërish mënyrën se si e kuptojmë origjinën e njeriut. Sekretet e tij më të fundit sugjerojnë se shfaqjes së gjinisë sonë, Homo, i parapriu një botë shumë më e larmishme dhe më e ndërlidhur e të afërmve të lashtë të njeriut nga sa ishte pranuar më parë./