Në fillim të viteve 2000, futbolli sh qiptar po kërkonte të gjente stabilitet dhe identitet në arenën ndërkombëtare. Në këtë kontekst, emërimi i trajnerit italian Xhuzepe Dosena në krye të Kombëtares në verën e vitit 2002 u konsiderua një hap ambicioz nga Federata Shqiptare e Futbollit.
Por kjo marrëdhënie do të përfundonte shpejt dhe do të shndërrohej në një nga çështjet më të hershme ligjore të Shqipërisë në arenën sportive ndërkombëtare.
Një fillim premtues që zgjati pak
Dosena firmosi një kontratë deri në tetor 2003, me një pagesë të konsiderueshme për kohën, 200 mijë dollarë. Fillimi ishte relativisht pozitiv. Kombëtarja arriti rezultate inkurajuese në ndeshje miqësore dhe krijoi një atmosferë optimiste rreth projektit të ri.
Megjithatë, kjo periudhë e shkurtër stabiliteti u ndërpre pas humbjes ndaj Rusisë në tetor 2002. Kritikat e forta nga media dhe tensionet e brendshme ndikuan drejtpërdrejt në vendimin e trajnerit për të dhënë dorëheqjen vetëm katër muaj pas emërimit.
Prishja e kontratës dhe përplasja ligjore
Në momentin e largimit, Dosena kishte përfituar 110 mijë dollarë nga kontrata. Ai vendosi të kthente 50 mijë dollarë, duke mbajtur 60 mijë të parave, të cilat i konsideronte si pagesë për punën e kryer. Por Federata Shqiptare e Futbollit nuk e pranoi këtë interpretim. Duke pretenduar shkelje kontrate, ajo kërkoi kthimin e plotë të shumës dhe iu drejtua strukturave të FIFA-s. Vendimi fillestar i dha të drejtë Federatës, duke e detyruar trajnerin italian të kthente edhe 60 mijë dollarët e mbajtur.
Shqipëria përballë arbitrazhit ndërkombëtar
Dosena e çoi çështjen në Gjykata e Arbitrazhit për Sport (CAS) në Lozanë, institucioni më i lartë për zgjidhjen e konflikteve sportive në botë. Kjo përbënte një moment të rëndësishëm për Shqipërinë, e cila po përballej me një proces të mirëfilltë juridik në nivel ndërkombëtar. Seanca u zhvillua në shtator 2004. Ndërsa trajneri italian ishte i pranishëm dhe i përfaqësuar ligjërisht, pala shqiptare nuk mori pjesë në seancë, një detaj që në retrospektivë shihet si domethënës për rrjedhën e çështjes.
Vendimi që krijoi precedent
Më 15 tetor 2004, CAS dha vendimin përfundimtar. Dosena kishte të drejtë. Gjykata arriti në përfundimin se trajneri kishte ushtruar detyrën për disa muaj dhe duhej të shpërblehej për punën e tij. Pagesa prej 60 mijë dollarësh u konsiderua si kompensim i drejtë për këtë periudhë. Detyrimi për ta kthyer këtë shumë do të nënkuptonte, sipas arsyetimit të gjykatës, që ai të kishte punuar pa pagesë. Për më tepër, Federata Shqiptare e Futbollit jo vetëm që humbi çështjen, por u detyrua të mbulonte edhe kostot e procesit dhe shpenzimet ligjore të palës kundërshtare.
Një mësim për futbollin shqiptar
“Rasti Dosena” mbetet një nga episodet e para ku institucionet shqiptare u përballën me standardet dhe rigorozitetin e drejtësisë sportive ndërkombëtare.
Ai nxori në pah rëndësinë e menaxhimit korrekt të kontratave, transparencës dhe përfaqësimit profesional në procese të tilla.
Në retrospektivë, kjo çështje nuk ishte thjesht një konflikt financiar mes një trajneri dhe një federate.
Ajo shënoi një moment reflektimi për mënyrën se si futbolli shqiptar ndërvepron me strukturat ndërkombëtare dhe mbetet një rast studimi për administrimin sportiv në Shqipëri.
