Tragjedia në Durrës nuk është thjesht një statistikë e zezë e radhës, por kronika e një vrasjeje të paralajmëruar ku një shofer i dehur shoi dy jetë fëmijësh dhe la një të tretë duke luftuar me vdekjen. Ky akt i tmerrshëm nuk nisi në timon, por në zyrat ku jeta e qytetarëve u shkëmbye me metra katrorë betoni, duke e kthyer qytetin në një zi të përhershme ku çdo pëllëmbë toke që duhej t’u takonte fëmijëve është gllabëruar pa zhurmë. Reagimi i kryebashkiakes Emiriana Sako, e cila flet për “reflektim të thellë” dhe dhimbje “si nënë”, tingëllon si ironia më e skajshme në një qytet ku hapësirat publike janë vjedhur me bekimin e plotë të Bashkisë. Fjalët e saj janë vetëm një fasadë që tenton të mbulojë mungesën e logaridhënies për masakrën që i është bërë Durrësit ndër vite.
Në këtë skenë krimi urban, roli destruktiv i “Rilindjes” së Edi Ramës ka qenë vendimtar në asgjësimin e hapësirave publike, duke instaluar një model ku fasada shkëlqyese vlen më shumë se siguria e jetës. Nën këtë ombrellë politike, Durrësi u shndërrua në një xhungël betoni, ku trashëgimia e Vangjush Dakos bëri që çdo lulishte të tkurrej deri në zhdukje për t’u bërë shesh ndërtimi. Emiriana Sako thjesht ndoqi të njëjtën rrugë, duke lejuar që hapësirat e përbashkëta të përpihen nga interesi i kullave, duke i detyruar fëmijët të luajnë në vende që nuk janë menduar kurrë për lojë. Ky është dështimi i një shteti që prioritet ka xhepat e pushtetarëve dhe jo mbrojtjen e më të vegjëlve.
Kur një qytet humbet hapësirat e përbashkëta, ai humbet pashmangshmërisht edhe sigurinë, pasi fëmijët e Durrësit sot janë të dënuar të luajnë në trotuare, në rrugë dhe mes makinave sepse fushat e tyre sportive janë kthyer në pallate. Pikërisht në këtë mjedis armiqësor ndodhi tragjedia, duke vërtetuar se kur fëmijët detyrohen të qëndrojnë pranë trafikut, vdekja nuk është më një “aksident rastësor”, por pasojë e drejtpërdrejtë e një realiteti të ndërtuar me vetëdije nga Dako dhe Sako. Ata zgjodhën betonin mbi jetën, duke injoruar çdo paralajmërim në favor të përfitimeve klienteliste.
Ky aksident është vula e përgjakur mbi një model qeverisës që e sheh qytetin si plaçkë lufte dhe jo si shtëpi për qytetarët e tij.
