Brenda kafazit prej xhami të sallës së gjyqit, ai flet shumë pak. Leonardo, një djalë trupgjatë, me bluzë sportive, mban sytë nga atletet e tij. Nofullat i ka të shtrënguara. Komunikimi me gjykatësit bëhet përmes një përkthyesi.
Gjithçka nisi pak ditë më parë, një mbrëmje të hëne, në pikën e pagesës në veri të Tuluzës. Ai drejtonte një BMW me qira, të mbushur me çanta sportive dhe me një histori që ai këmbëngul se ishte familjare.
Një kontroll rutinë që zbuloi një ngarkesë prej 158 kilogramësh kanabis
Atë mbrëmje, doganierët po kryenin një kontroll rutinë. BMW-ja u ndalua dhe u kontrollua. Në bagazh u gjetën disa çanta sportive.
Më vonë, gjatë seancës gjyqësore, kryetarja e trupit gjykues shpjegoi: “Në çanta u gjetën 54 kilogramë kanabis bimor dhe 104 kilogramë rrëshirë kanabisi.”
Një agjent i doganës shtoi se në tregun e shitjes me pakicë droga kishte një vlerë rreth 1 milion euro.
Në total u sekuestruan 158 kilogramë kanabis.
Nga Barcelona në Valencia, pastaj drejt Gjermanisë
Fillimisht, për autoritetet nuk kishte asgjë të pazakontë: një shofer i lindur në Itali, i rritur në Shqipëri, me dokumente të rregullta dhe një makinë me qira.
Por sapo u hapën çantat, çështja mori përmasa shumë më të mëdha.
Menjëherë u njoftua zyra e OFAST në Tuluzë, e specializuar në luftën kundër trafikut të drogës.
Policia analizoi telefonin e Leonardos, itineraret e tij të fundit, telefonatat dhe mesazhet e fshira.
Përpara gjykatës ai tregoi udhëtimin e tij: shkoi fillimisht në Barcelonë; më pas mori një taksi drejt Valencias; aty mori ngarkesën; u nis drejt Narbonës; kaloi në Tuluzë; destinacioni përfundimtar ishte Gjermania.
Por rruga parashikonte edhe një devijim nga perëndimi i Francës.
Kryetarja e gjykatës u habit: “Pra, ju duhej të kalonit edhe nga Nantes?”
Një itinerar i tillë konsiderohet tipik për transportet e drogës që përpiqen të shmangin kontrollet policore.
“Doja të paguaja kurimin e gjyshes sime”
Kur përkthyesi e pyeti pse kishte pranuar të transportonte drogën, ai u përgjigj me zë të ulët.
Për këtë udhëtim do të merrte 10 000 euro.
“Kisha nevojë për para për të ndihmuar gjyshen time, e cila është e sëmurë.”
Ky shpjegim nuk i bindi gjyqtarët.
Ata e panë me skepticizëm dhe u pyetën nëse kjo ishte e vërteta apo thjesht një histori për të fituar mëshirën e gjykatës.
Hetuesit dyshojnë se nuk ishte udhëtimi i parë
Sipas hetimit policor, historia nuk përfundon këtu.
Në telefonin e Leonardos u zbuluan të paktën dy udhëtime të tjera, të kryera në mesin e korrikut, mes Francës dhe Spanjës.
A transportonte drogë edhe atëherë?
Pyetja mbeti pa përgjigje.
Avokati i tij, Emile Tribalat, kundërshtoi: “Nuk keni asnjë provë tjetër, përveç udhëtimeve të regjistruara në telefon. Nuk mund ta paraqisni si një korrier droge me përvojë.”
Vetë Leonardo pretendoi se ato udhëtime kishin qenë vetëm “kontrolle paraprake” ose “zbulim terreni”.
Në fund, gjykata vendosi të mos i marrë parasysh ato udhëtime dhe të gjykojë vetëm transportin e së hënës.
Tre vjet burg dhe mbi gjysmë milioni euro gjobë
Hetimi i telefonit zbuloi edhe një numër telefoni që përsëritej vazhdimisht.
Ai i përkiste një personi që nuk u identifikua kurrë në gjyq.
Hetuesit dyshojnë se ai drejtonte një automjet “hapës rruge”, i cili lëvizte përpara për të kontrolluar nëse kishte postblloqe policore.
Avokati mbrojti klientin e tij duke thënë: “Në të vërtetë ai nuk dinte asgjë. Thjesht bënte atë që i thuhej. Ishte një ekzekutues i thjeshtë, i paguar për të ndjekur udhëzimet, pa bërë pyetje për çantat që transportonte.”
Prokurorja nuk u bind.
Sipas saj, udhëtimet ishin të përsëritura dhe Leonardo ishte pjesë e zinxhirit të trafikut.
Ajo kërkoi: 4 vjet burg; konfiskimin e BMW-së; një gjobë doganore prej 529 300 eurosh, që përfaqësonte vlerën me shumicë të drogës së sekuestruar.
Pas shqyrtimit të çështjes, gjykata e dënoi Leonardon me: 3 vjet burg; 529 300 euro gjobë; konfiskimin e BMW-së.
Për një pagesë të premtuar prej 10 000 eurosh, që sipas tij do të shërbente për të paguar kurimin e gjyshes së sëmurë, çmimi që pagoi rezultoi jashtëzakonisht i rëndë./ENTRE NOUS
