Vendimi i Marcos Llorentes për t’i dhënë fund aventurës me kombëtaren spanjolle ka tronditur botën e futbollit. Në moshën 31-vjeçare, mesfushori i Atlético Madridit ka njoftuar se nuk do të veshë më fanellën e “La Roja”-s, edhe pse nuk kanë kaluar ende dy muaj nga momenti kur ai festoi triumfin në Kupën e Botës.
Siç ka shpjeguar vetë Llorente, suksesi i madh me Spanjën nuk ka ndikuar në vendimin e tij. Ajo që tërheq më shumë vëmendjen është mosha relativisht e re me të cilën ka zgjedhur të largohet nga kombëtarja.
Edhe pse në të kaluarën ka pranuar se nuk dëshiron ta zgjasë shumë karrierën, shumica e futbollistëve presin edhe disa vite përpara se t’i japin fund aventurës ndërkombëtare. Kështu, Llorente i bashkohet një grupi të veçantë lojtarësh që, për arsye të ndryshme, kanë vendosur të largohen nga kombëtarja më herët se mesatarja.
Nga Llorente te Piqué
Në vitet e fundit, Spanja nuk ka pasur shumë raste të tërheqjeve të parakohshme nga kombëtarja. Një prej emrave më të njohur që mori një vendim të tillë ishte Gerard Piqué.
Qendërmbrojtësi e bëri publik vendimin në moshën 31-vjeçare, pikërisht mosha që ka sot Llorente, edhe pse Piqué e kishte paralajmëruar largimin dy vite përpara.
Pas një ndeshjeje ndaj Shqipërisë në eliminatoret e Botërorit 2018, Piqué deklaroi se do të largohej nga “La Roja” pas përfundimit të turneut.
“Është një vendim pas shumë të tjerëve. Gjithmonë jam përpjekur të jap gjithçka dhe mendoj se për këtë nuk ka asnjë dyshim”, u shpreh ai.
Prania e Piqués te kombëtarja spanjolle kishte qenë shpesh objekt debatesh, sidomos për shkak të qëndrimeve të tij politike dhe marrëdhënies së tensionuar me një pjesë të tifozëve.
Yjet që u larguan në kulmin e tyre
Më pak surprizuese ishin vendimet e David Silvas dhe Xabi Alonsos, të cilët i dhanë fund karrierës me Spanjën në moshën 32 dhe 33-vjeçare.
Xabi Alonso ishte i pari. Mesfushori i dha lamtumirën “La Roja”-s vetëm një muaj pas Botërorit 2014, ku Spanja, kampione në fuqi, u eliminua në mënyrë zhgënjyese që në fazën e grupeve.
Katër vite më vonë ishte radha e David Silvas. Futbollisti nga Ishujt Kanarie njoftoi tërheqjen disa javë pas Botërorit 2018, ku Spanja u eliminua në raundin e 1/8-ave nga Rusia, vendi organizator.
“Kriza” e të 30-ave
Në arenën ndërkombëtare ka disa raste të futbollistëve që kanë vendosur t’i japin fund aventurës me kombëtaren sapo kanë hyrë në të 30-at. Një nga shembujt më të fundit është Antonio Rüdiger, i cili në moshën 33-vjeçare njoftoi largimin nga kombëtarja gjermane për t’u përqendruar te Real Madridi.
Vendimi erdhi rreth dy muaj pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai në Botëror. Një tjetër rast i bujshëm ishte ai i Eden Hazard. Belgu u tërhoq nga kombëtarja në moshën 32-vjeçare, pas një periudhe të vështirë të shoqëruar me dëmtime të shumta gjatë aventurës së tij te Real Madridi.
Hazard vendosi t’i jepte fund në të njëjtën kohë edhe karrierës me klubet, duke e mbyllur një kapitull që nuk shkoi ashtu siç kishte shpresuar. Një nga arsyet më të zakonshme për largimin nga kombëtarja është dëshira për t’u përqendruar plotësisht te klubi dhe për të pasur më shumë kohë për rikuperim.
Kështu veproi Franck Ribéry, i cili u tërhoq nga kombëtarja franceze në moshën 31-vjeçare. Ndërkohë, një largim shumë më i bukur ishte ai i Philipp Lahmit. Gjermani i dha fund aventurës me kombëtaren në moshën 30-vjeçare, menjëherë pasi fitoi Kupën e Botës në vitin 2014.
Edhe Marcelo Brozovic ka një histori interesante. Kroati u largua nga kombëtarja në moshën 31-vjeçare, pas eliminimit të Kroacisë nga faza e grupeve në Euro 2024, duke e mbyllur karrierën ndërkombëtare me plot 99 paraqitje.
Largohen… dhe më pas kthehen
Tërheqja nga kombëtarja nuk është gjithmonë përfundimtare. Një prej shembujve më të famshëm është Toni Kroos. Gjermani njoftoi largimin nga “Mannschaft” në moshën 31-vjeçare, pas Europianit të vitit 2021.
Por tre vite më vonë, ai ndryshoi mendje. Federata Gjermane dhe trajneri Julian Nagelsmann e bindën Kroosin të rikthehej për Europianin 2024, që zhvillohej në Gjermani. Dhe ironikisht, pas përfundimit të atij turneu erdhi edhe lamtumira e tij përfundimtare nga futbolli.
Por rikthimi më spektakolar në historinë e futbollit ndërkombëtar mbetet ai i Lionel Messit. Argjentinasi ishte vetëm 29 vjeç kur njoftoi se nuk do të luante më për “Albiceleste”-n. Vendimi erdhi menjëherë pas humbjes së finales së Copa América kundër Kilit.
“E provova shumë herë. Më dhemb që nuk u bëra kampion me Argjentinën”, deklaroi Messi në atë moment. Por historia do të merrte një tjetër drejtim. Vetëm disa muaj më vonë, Messi ndryshoi mendje dhe u rikthye për të shkruar një nga kapitujt më të lavdishëm të karrierës së tij.
Që nga ai moment, ai vazhdoi të luante edhe për dhjetë vite të tjera me Argjentinën, duke fituar Kupën e Botës në vitin 2022 dhe dy Copa América, në 2021 dhe 2024. Një vendim që në atë kohë dukej si fundi, u kthye në fillimin e epokës më të artë të Messit me kombëtaren.
Kur lamtumira vjen para të 30-ave
Nën moshën 30-vjeçare, largimet vullnetare nga kombëtarja janë shumë më të rralla. Një prej rasteve më të njohura është ai i Raphaël Varane. Francezi i dha fund aventurës me “Les Bleus” në moshën 29-vjeçare, pas humbjes në finalen e Botërorit 2022.
Problemet e vazhdueshme fizike dhe lodhja psikologjike luajtën një rol të rëndësishëm në vendimin e tij. “Niveli më i lartë është si një lavatriçe”, kishte deklaruar Varane, duke përshkruar presionin dhe ritmin e jashtëzakonshëm të futbollit në nivelet më të larta.
Edhe Dimitar Berbatov u tërhoq nga kombëtarja bullgare në moshën 29-vjeçare, i ndikuar nga lodhja dhe dëshira për t’u përqendruar te karriera në klub.
Të njëjtën rrugë ndoqi edhe Paul Scholes. Legjenda e Manchester United e mbylli aventurën me Anglinë në moshën 29-vjeçare, duke zgjedhur të përqendrohej te futbolli i klubit.
Özil dhe një lamtumirë mes polemikash
Një prej largimeve më të bujshme ishte ai i Mesut Özilit.
Gjermani, me origjinë turke, u tërhoq nga kombëtarja në moshën 29-vjeçare pas një periudhe të mbushur me polemika dhe akuza për racizëm. Në qendër të debatit ishte edhe një fotografi e tij me presidentin turk Recep Tayyip Erdoğan. Özil deklaroi se ishte ndier i diskriminuar dhe vendosi të mos vishte më fanellën e Gjermanisë.
Kur familja bëhet arsyeja për të thënë “mjaft”
Samir Nasri ishte edhe më i ri kur vendosi të largohej nga kombëtarja franceze. Në moshën vetëm 27-vjeçare, ai deklaroi: “Kombëtarja nuk më bën të lumtur”. Vendimi i tij erdhi pasi Didier Deschamps nuk e përfshiu në listën e Francës për Botërorin 2014.
“Sa herë shkoj në kombëtare ka probleme. Përballem me shumë akuza, familja ime vuan prej tyre dhe nuk dua t’i bëj të vuajnë. Është më mirë të ndalem dhe të përqendrohem te klubi”, kishte shpjeguar Nasri për “The Guardian”.
Por një nga rastet më të hershme të një largimi të tillë i përket Bernd Schuster. Legjenda gjermane i dha fund paraqitjeve me kombëtaren në moshën vetëm 24-vjeçare, menjëherë pasi kishte qenë një prej yjeve të Europianit 1980, turne që Gjermania Perëndimore e fitoi.
Nga Llorente te Messi, nga Piqué te Kroos, historitë janë të ndryshme. Por të gjitha tregojnë të njëjtën gjë: një fanellë kombëtare mund të jetë ëndrra e çdo futbollisti, por edhe një ditë mund të vijë momenti kur një yll vendos se koha për të thënë lamtumirë ka ardhur.
