Nga Klevis Elezi
Jo sepse Shqipëria ka nevojë për një tjetër përplasje politike.
Por sepse siguria kombëtare është shumë serioze për t’u trajtuar me logjikë politike.
Sot Shqipëria nuk përballet vetëm me një kërcënim.
Përballet me një mozaik rreziqesh:
ekstremizmi fetar, radikalizimi online, ekstremizmi i majtë dhe i djathtë, ultranacionalizmi, propaganda antiamerikane dhe anti-NATO, ndikimi i huaj, dezinformimi, spiunazhi, krimi i organizuar dhe lufta hibride.
Por në këtë panoramë ka edhe një element tjetër që nuk mund të injorohet:
DENONCIMET E ARBEN AHMETAJT
Ish-zëvendëskryeministri Arben Ahmetaj, tashmë jashtë Shqipërisë dhe nën akuzë nga SPAK për korrupsion, pastrim parash dhe fshehje pasurie në çështjen e inceneratorëve, ka dalë së fundmi me një seri denoncimesh të reja ndaj strukturave të pushtetit.
Në intervistat e fundit ai ka bërë akuza të rënda për korrupsion, lidhje me krimin dhe funksionimin e mekanizmave të pushtetit, ndërsa ka paralajmëruar edhe publikimin e materialeve audio dhe dokumenteve që, sipas tij, mbështesin pretendimet e veta.
Këtu nuk është detyra e publikut të vendosë nëse Ahmetaj thotë të vërtetën apo jo.
Këtë duhet ta bëjnë institucionet.
Dhe pikërisht këtu lind pyetja:
Çfarë po bën inteligjenca shqiptare?
Nëse një ish-zëvendëskryeministër pretendon se disponon materiale që lidhen me sigurinë e funksionimit të shtetit, me korrupsionin, me lidhje të mundshme kriminale apo me ndikime të tjera, këto pretendime nuk mund të mbeten thjesht materiale për studio televizive.
Duhet të analizohen.
Duhet të verifikohen.
Duhet të hetohen.
Dhe nëse janë të pavërteta, duhet të rrëzohen publikisht me prova.
Nëse janë të vërteta, atëherë kemi një problem shumë më të madh sesa një konflikt politik.
Kjo është pikërisht puna e institucioneve të sigurisë.
SHISH nuk duhet të presë që kërcënimi të shpërthejë.
Duhet ta zbulojë përpara.
Nuk duhet të presë që një skandal të dalë në televizor.
Duhet të dijë çfarë po ndodh përpara se të dalë në televizor.
Nuk duhet të presë që një rrjet ekstremist të bëhet i dukshëm.
Duhet ta identifikojë kur është ende në fazën e organizimit.
Nuk duhet të presë që ndikimi i huaj të bëhet publik.
Duhet ta zbulojë kur ai fillon.
Kjo quhet inteligjencë parandaluese.
Dhe Shqipëria ka nevojë pikërisht për këtë.
Të dallojë patriotizmin nga ekstremizmi.
Besimin fetar nga radikalizimi.
Kritikën ndaj SHBA-së nga operacionet e ndikimit të huaj.
Protestën demokratike nga dhuna politike.
Opozitën nga destabilizimi.
Dhe konfliktin politik nga kërcënimi real ndaj shtetit.
Sepse të jesh i majtë nuk të bën ekstremist.
Të jesh i djathtë nuk të bën ekstremist.
Të jesh besimtar nuk të bën terrorist.
Dhe të kritikosh Amerikën nuk të bën automatikisht agjent të huaj.
Por kur këto ide shndërrohen në dhunë, organizim kriminal, terrorizëm, financim të paligjshëm, spiunazh ose operacione destabilizuese, shteti duhet të ndërhyjë.
Pa standarde të dyfishta.
Pa urdhra politikë.
Pa selektivitet.
Pa frikë.
Prandaj kërkesa ime nuk është për një SHISH më politik.
Është për një SHISH më profesional.
Nëse drejtimi aktual nuk mund ta garantojë këtë standard, atëherë duhet të ketë përgjegjësi institucionale.
Dorëheqje dhe hapësirë për profesionistët.
Sepse Shqipëria nuk ka nevojë për një shërbim që zbulon rrezikun pasi ai ka ndodhur.
Ka nevojë për një shërbim që e sheh rrezikun përpara se të bëhet krizë.
SHISH nuk duhet të jetë as i majtë, as i djathtë.
As qeveritar, as opozitar.
Duhet të jetë shqiptar.
Dhe kur bëhet fjalë për sigurinë kombëtare:
profesionalizmi nuk është luks.
Është detyrim./bulevardnews
