Të mërkurën, më 18 nëntor, pothuajse gjysmë shekulli pas nisjes së saj nga Kepi Kanaveral, sonda hapësinore Voyager 1 do të shënojë një moment historik teknologjik dhe astronomik, kur do të përshkojë një distancë nga Toka, të cilën dritës i duhet një ditë për ta kaluar.
Ky është gjithashtu një moment historik prej 26 miliardë kilometrash, pasi kjo është distanca e përafërt që përshkon drita brenda 24 orëve dhe po aq është edhe distanca që ka përshkuar deri më tani Voyager 1, gjatë asaj që NASA e ka përshkruar si një udhëtim “epik”, që nga nisja e saj më 5 shtator 1977.
Sonda, me peshë rreth 800 kilogramë dhe me një antenë parabolike me diametër 3,7 metra, do të arrijë distancën prej një dite-dritë të mërkurën e ardhshme, shtatë sekonda pasi ora të shënojë 05:16 të mëngjesit në bregun lindor të SHBA-së (10:16 GMT).
Për ta vënë në perspektivë distancën prej 26 miliardë kilometrash, Voyager 1 kaloi pranë Jupiterit që në vitin 1979, përpara se vitin pasues të kalonte pranë Saturnit. Një anije kozmike me ekuipazh, si ato që janë përdorur për udhëtimet drejt Hënës, ose, siç shpresojnë disa, drejt Marsit, mund të kërkojë deri në gjashtë vjet për të arritur Jupiterin, në varësi të orbitave.
Dhjetë vjet pasi arriti Saturnin, Voyager 1 dërgoi në mënyrë të famshme imazhin ikonik të Tokës, të njohur si “pika e zbehtë blu”, ndërsa po dilte nga heliosfera. Një tjetër moment historik ose më saktë, një moment historik në hapësirë u arrit në vitin 2012, kur ajo doli nga Sistemi Diellor dhe hyri në hapësirën ndëryjore.
Më pas, sondës iu deshën 14 vjet për të përshkuar distancën nga dalja prej Sistemit Diellor deri në afrimin përfundimtar me pikën që ndodhet një ditë-dritë larg Tokës.
E ngadaltë? Aspak. Voyager 1 ka përshkuar zbrazëtinë e hapësirës me një shpejtësi prej rreth 61.000 km/orë – aq shpejt sa mund të arrijë Hënën për rreth shtatë orë ose të bëjë një rrotullim rreth Tokës brenda kohës që zgjat një pjesë e parë e një ndeshjeje futbolli.
Por, edhe me një shpejtësi të tillë, Voyager 1 do t’i duheshin deri në 75.000 vjet për të arritur yllin më të afërt me Tokën, përveç Diellit. Proxima Centauri, që ndodhet 4,25 vite-dritë larg, konsiderohet një fqinj në përmasat e hapësirës ndëryjore. Megjithatë, edhe pse këto vite-dritë mund të numërohen me gishtat e njërës dorë, ato përkthehen në një distancë prej gati 40 trilionë kilometrash.
Në çdo rast, Voyager 1 nuk po udhëton në drejtim të Proxima Centauri. Përkundrazi, sipas NASA-s, ajo do të kalojë në një distancë prej rreth 1,7 vite-dritë nga Gliese 445, një yll në yjësinë e Arushës së Vogël, i njohur gjithashtu si Arusha e Vogël ose Arusha e Vogël me bisht, i cili mund të vërehet lehtësisht nga çdo vëzhgues amator i qiellit të natës.
Ky moment historik nuk do të ndodhë për rreth 40.000 vjet, ndaj mos prisni zgjuar.
Por ekziston edhe një tjetër arritje hapësinore që mund ta presim me padurim dhe për të cilën nuk do të duhet të presim një periudhë kohore që tejkalon shumëfish gjithë historinë e dokumentuar të njerëzimit.
Voyager 2, e cila u lëshua dy javë përpara Voyager 1, por u dërgua në një trajektore më të tërthortë, duke përfshirë kalimin pranë Uranit dhe Neptunit, do ta kalojë pragun e distancës prej një dite-dritë pas rreth nëntë vjetësh nga tani.







