Evropa po hyn në një periudhë zgjedhore që mund të ndikojë ndjeshëm në drejtimin politik të Bashkimit Evropian. Partitë nacionaliste dhe të djathtës radikale po zgjerojnë ndikimin e tyre, duke përfituar nga pakënaqësia e qytetarëve me ekonominë, emigracionin dhe partitë tradicionale.
Sot, pothuajse një në katër votues evropianë mbështet partitë e ekstremit të djathtë, një përqindje rreth pesë herë më e lartë se në mesin e viteve 1990.
Megjithatë, mbështetja për BE-në mbetet e lartë. Rreth 74% e evropianëve besojnë se vendi i tyre përfiton nga anëtarësimi në Union. Për këtë arsye, shumica e partive euroskeptike nuk kërkojnë më largimin nga BE-ja, por kufizimin e kompetencave të institucioneve evropiane dhe forcimin e sovranitetit kombëtar.
Ndryshimi po ndihet edhe në Parlamentin Evropian, ku forcat tradicionale konservatore po bashkëpunojnë më shpesh me partitë në të djathtën e tyre, veçanërisht për emigracionin dhe politikat mjedisore.
Franca shihet si një nga vendet që mund të ndikojë më shumë në të ardhmen e BE-së. Programi i Marine Le Pen përfshin uljen e kontributit francez në buxhetin evropian dhe ndryshime që do të vinin në diskutim përparësinë e legjislacionit të BE-së ndaj atij kombëtar.
Nëse partitë euroskeptike forcojnë pozitat e tyre edhe në Spanjë dhe Poloni, ato mund të krijojnë një bllok qeverish të afta të pengojnë vendime të rëndësishme në Këshillin Evropian.
Ndër çështjet që mund të preken janë ndihma financiare dhe ushtarake për Ukrainën, zgjerimi i BE-së, buxheti i përbashkët dhe bashkëpunimi në fushën e mbrojtjes, energjisë dhe teknologjisë.
Edhe pozicioni i kryeministres italiane Giorgia Meloni mund të ndryshojë nëse në Evropë shtohet numri i qeverive me qëndrime të ngjashme politike. Deri tani, Meloni ka ruajtur marrëdhënie relativisht konstruktive me Brukselin.
Analistët vlerësojnë se forcimi i së djathtës radikale nuk do të sillte domosdoshmërisht shpërbërjen e Bashkimit Evropian. Megjithatë, një bllok më i madh euroskeptik mund të kufizojë aftësinë e Unionit për të marrë vendime të përbashkëta dhe për t’iu përgjigjur sfidave ndërkombëtare.
Në këtë kontekst, zgjedhjet e ardhshme konsiderohen një provë e rëndësishme për kohezionin politik dhe funksionimin e institucioneve evropiane.







