Drama “Rendi i ri”, me regji të Kiço Londos po vijon një turne të ngjeshur në qytete të ndryshme të vendit, duke u kthyer në një nga shfaqjet më të komentuar të teatrit shëtitës “Çajupi”. I ftuar në “Mirëmëngjes Shqipëri”, regjisori tregoi se shfaqja ka pasur një “jetë dinamike” brenda një kohe të shkurtër, ndërsa ndalesa e radhës është Berati, ku publiku do ta ndjekë shfaqjen të martën.
Sipas Londos, “Rendi i ri” është pjesë e një repertori të qëndrueshëm të teatrit shëtitës, i cili, siç u shpreh ai mbetet një nga formatet që ruan vazhdimësinë e shfaqjeve dhe lëvizjen nga një qytet në tjetrin, duke i çuar produksionet edhe në zona ku teatri shkon më rrallë.
Nga Vlora në Tiranë, Fier e Elbasan, pritje e mirë në disa qytete
Regjisori renditi disa nga ndalesat e turneut – Vlorë, Fier, Elbasan, Tiranë ku shfaqja, sipas tij, është pritur mirë nga publiku. Ai vlerësoi edhe mikpritjen e Teatrit Kombëtar në Tiranë, duke theksuar rëndësinë e hapësirave ku shfaqjet mund të takojnë audienca të reja.
Në këtë kuadër, Londo vuri në dukje se publiku ndryshon nga qyteti në qytet: atje ku teatri është më i gjallë, edhe interesi është më i madh, por “uria” për teatër, sipas tij, ndihet gjithandej – nga jugu në veri.
Subjekti: tre njerëz “të thjeshtë”, një bankë dhe një shpresë që shuhet
Në qendër të “Rendit të ri” janë tre personazhe që kanë humbur gjithçka: shtëpinë, familjen, stabilitetin ekonomik – dhe mbi të gjitha shpresën. Në përpjekje për ta “ringjallur” atë, ata marrin peng drejtoreshën e një banke (ish-ministre), duke ushtruar presion që të ndërmerren politika lehtësuese – nga kreditë te çështjet sociale. Por shfaqja, siç u la të kuptohet, shkon drejt një përfundimi të fortë dhe tronditës.
Ngjarjet zhvillohen në një ambient të braktisur, një dhomë autopsie, ku përplasja mes dëshirës për dritë dhe realitetit të errët ndërton një dramë jo vetëm psikologjike, por edhe fizike.
“Teatri nuk vdes kurrë” dhe publiku e dëshmon
Londo solli edhe momente që, sipas tij, tregojnë marrëdhënien e fortë të publikut me teatrin: nga një rast në Elbasan ku një spektatore reagoi ashpër gjatë monologut final dhe më pas kërkoi falje, te një shfaqje në ambient të hapur ku ra shi gjatë gjithë kohës, por asnjë spektator nuk u largua.
Për regjisorin, këto janë shenja se njerëzit vijnë në teatër për t’u çliruar dhe sepse e kanë teatrin si domosdoshmëri jo thjesht si argëtim.
Komedia apo drama? “Njerëzit kanë nevojë për të vërtetën”
Në diskutimin mbi preferencat e publikut, Londo pranoi se komedia, në përgjithësi, ka më shumë spektatorë. Por kur drama është e mirë dhe “thotë gjëra të vërteta”, ajo bëhet po aq e nevojshme, sepse prek trauma reale: të marrëdhënieve, të ekzistencës, të shpresës.
Nesër në Berat, më pas në Patos e Roskovec
Turneu vijon me ritëm të lartë: pas Beratit, trupa do të jetë në Patos dhe Roskovec, ndërsa paralelisht zhvillohen edhe shfaqje për fëmijë. Regjisori theksoi gjithashtu rolin e rrjeteve sociale dhe komunikimit në terren për të sjellë njerëz të rinj në sallë – momentet kur dikush pyet “ku është salla, s’kam qenë ndonjëherë”, ai i quajti ndër gëzimet më të mëdha të punës së tij.
Në mbyllje, Kiço Londo ndau edhe një falënderim të veçantë për RTSH-në, duke e quajtur televizionin publik një institucion me mision dhe pjesë të historisë së vendit, që vazhdon t’u japë hapësirë emrave dhe veprave që krijojnë art
