Hildegard von Bingen ishte një abateshën benediktine gjermane, shkrimtare, mistike, shëruese, shkencëtare dhe shenjtore. E lindur në vitin 1098 në territoret gjermane, ajo u bë një nga figurat më të jashtëzakonshme të Mesjetës. Hildegard kompozoi më shumë se 77 këngë, shkroi atë që konsiderohet drama morale më e hershme që ka mbijetuar, si dhe libra mbi botanikën, mjekësinë, historinë natyrore dhe shkencën.
Ajo dokumentoi vizionet e saj mistike, shkroi letra me këshilla për klerikë dhe njerëz të zakonshëm, themeloi dy manastire dhe udhëtoi gjerësisht për të predikuar. Ishte gjithashtu kritike e hapur ndaj korrupsionit në Kishë. Për veprën e saj të gjerë, Papa Benedikti XVI e shpalli zyrtarisht Doktore të Kishës në vitin 2012.
Një nga krijimet më të pazakonta të Hildegardës ishte një gjuhë krejtësisht e re, të cilën ajo e quajti Lingua Ignota, ose “Gjuha e Panjohur”.
Gjuha e fshehtë
Lingua Ignota përmban 1011 fjalë të krijuara nga Hildegard. Ato janë ruajtur në disa dorëshkrime të veprave të saj. Lista nis me fjalë për Zotin dhe engjëjt dhe vazhdon me emra për lloje të ndryshme qeniesh dhe gjërash të gjalla.
Në këtë gjuhë, fjala për Zotin ishte Aigonz, ndërsa djalli quhej Diuueliz. Shumë prej fjalëve duket se përmbajnë elemente të huazuara nga latinishtja dhe gjermanishtja.
Hildegard përdori gjuhën e saj të veçantë vetëm në një vepër të njohur, këngën “O Orzchis Ecclesia”, e cila ndërthur latinishten me fjalët e krijuara prej saj. Për shembull, Orzchis ishte fjala e saj për “e pafundme” ose “madhështore”.
Ajo nuk krijoi vetëm një gjuhë, por edhe një alfabet të veçantë. Litterae Ignotae, ose “Shkronjat e Panjohura”, përbëheshin nga 23 simbole. Disa prej tyre ngjajnë me shkronja hebraike, greke dhe aramaike, por sistemi ishte krijim origjinal i Hildegardës. Ajo dihet se i përdori këto shkronja vetëm disa herë në korrespondencën e saj.
Pse krijoi Hildegard një gjuhë të re?
Arsyeja e saktë nuk dihet. Hildegard vetë tregonte se gjuha dhe alfabeti i ishin shfaqur gjatë vizioneve të saj mistike, të cilat kishin filluar që kur ishte e re.
Disa studiues kanë sugjeruar se ajo mund ta ketë krijuar gjuhën për të komunikuar privatisht me murgeshat e saj. Të tjerë mendojnë se mund ta ketë përdorur për të shprehur në mënyrë të fshehtë kritikat ndaj Kishës mesjetare.
Megjithatë, Hildegard nuk ngurroi të kritikonte hapur edhe autoritetet e Kishës. Në vitin 1153 ose 1154, ajo i shkroi një letër Papa Anastasit IV, duke e kritikuar për qëndrimin pasiv ndaj korrupsionit.
Në të njëjtën letër, Hildegard përmendi një mrekulli që, sipas saj, e kishte çuar drejt krijimit të “Shkronjave të Panjohura” dhe “Gjuhës së Panjohur”. Edhe në parathënien e veprës së saj Libervita emeritorum, ajo shkroi se gjuha dhe alfabeti i ishin shfaqur në një vizion.
Hildegard nuk shpjegoi kurrë qartë qëllimin e tyre. Për këtë arsye, janë propozuar teori të ndryshme: se ajo synonte të krijonte një gjuhë universale, një mënyrë komunikimi që kapërcente kufizimet e gjuhëve të zakonshme, apo një gjuhë që mund të shprehte më mirë shenjtërinë që ajo shihte në natyrë dhe në botën përreth.
Të tjerë kanë sugjeruar se Hildegard e krijoi për të komunikuar drejtpërdrejt me engjëjt, madje edhe se mund të ishte gjuha që fliste Adami në Kopshtin e Edenit.
Pavarësisht nga qëllimi i saj i vërtetë, Lingua Ignota mbetet gjuha e parë e shpikur e dokumentuar në histori, duke e bërë Hildegard von Bingen një figurë të jashtëzakonshme jo vetëm në historinë e fesë, por edhe në historinë e gjuhës.
