Nga Klevi Elezi
Ka një vijë që një shoqëri normale nuk duhet ta kalojë: jeta intime dhe private e një njeriu nuk është pronë publike.
Fakti që bëhet fjalë për persona të njohur nuk i jep askujt të drejtën të fotografojë, regjistrojë, publikojë apo shpërndajë materiale nga jeta e tyre private.
Të jesh figurë publike do të thotë të pranosh vëmendjen mbi punën, deklaratat dhe aktivitetin publik. Nuk do të thotë të dorëzosh privatësinë.
Ajo që po ndodh me qarkullimin e videove intime është shumë më tepër se një “kuriozitet” i rrjeteve sociale. Është një shkelje e kufirit më themelor: të drejtës së njeriut për të pasur një jetë që i përket vetëm atij.
Mos e justifikoni me “është personazh publik”.
Mos e justifikoni me “vetë e ka bërë”.
Mos e justifikoni me “tashmë është bërë virale”.
Viraliteti nuk e bën të drejtë.
Nëse një material intim është publikuar pa pëlqimin e personit, përgjegjësia nuk zhduket sepse dikush tjetër e ka shpërndarë më parë.
Dhe le ta themi qartë: mos e hapni, mos e shkarkoni, mos e shpërndani.
Sepse nesër mund të jetë dikush tjetër. Mund të jetë një njeri që njihni. Mund të jetë një familjar. Mund të jeni ju.
Privatësia nuk ka nevojë për famë për t’u respektuar.
Dinjiteti nuk ka nevojë për audiencë.
