Rrjeti Zviceran i Monitorimit të Akullnajave dhe Komisioni Zviceran për Vëzhgimin e Kriosferës i Akademisë Zvicerane të Shkencave thanë se trashësia mesatare e akullnajave individuale ra me 2.5 deri në 4 metra (8.2 dhe 13.1 këmbë), ndërsa disa gjuhë akullnajash humbën deri në 10 metra (gati 33 këmbë) gjatë verës.
Vetëm në pesë vitet e fundit, vëllimi total i akullnajave të Zvicrës ka rënë me pothuajse 20%, sipas studimit.
Dimri 2025-26 u rendit “ndër 10 muajt me më pak dëborë” që nga fillimi i matjeve, ndërsa çdo muaj nga maji deri në shtator solli kushte të thata dhe të paktën një valë të nxehti.
Niveli i ngrirjes mbeti mbi 4,000 metra në një rekord prej 76 ditësh, më shumë se dyfishi i mesatares. Studimi theksoi se deri në shtator, nuk kishte mbetur më borë, madje as në lartësitë prej 3,500 metrash (11,483 ft).
Disa akullnaja të vogla janë zhdukur gjatë valës së të nxehtit në qershor, duke përfshirë akullnajën Bella Tola dhe Griessfiren/Plattalvafirn.
Midis korrikut dhe shtatorit, akullnajat humbën rreth 2.2 trilion litra ujë, më shumë se katër herë konsumin vjetor të ujit të pijshëm të të gjitha familjeve zvicerane.
Studiuesit thanë se shkrirja e akullit po lehtëson ende mungesat e ujit gjatë verës, por ky kontribut po zvogëlohet ndërsa zona e mbuluar me akull e Zvicrës vazhdon të tkurret.
