Pothuajse tetë vite pas përdhunimit në grup dhe vrasjes makabre të 21-vjeçares Eleni Topaloudi në ishullin e Rodosit, çështja rikthehet për shqyrtim në Gjykatën e Lartë të Greqisë. Më 17 nëntor 2026, Seksioni i Gjashtë Penal do të shqyrtojë kërkesën e mbrojtjes së njërit prej dy të dënuarve, e cila synon të përmbysë vendimin e mëparshëm që la në fuqi dënimet përfundimtare ndaj autorëve.
Bëhet fjalë për një përpjekje të fundit ligjore të të dënuarit grek, përmes avokatit të tij Haris Ambrazis. Kërkesa nuk synon rihapjen e gjyqit dhe as një rivlerësim nga e para të fajësisë, por shqyrtimin nëse vendimi i mëparshëm i Gjykatës së Lartë ishte juridikisht i drejtë dhe nëse janë bërë shkelje gjatë trajtimit të çështjes.
Në seancë pritet të jetë i pranishëm edhe Evangelos Gkiugis, përfaqësuesi ligjor i familjes së viktimës. Në qendër të shqyrtimit është vendimi nr. 747/2024, i dhënë më 23 maj 2024. Në atë kohë, Gjykata e Lartë rrëzoi kërkesat e dy të dënuarve për anulimin e vendimeve të fajësisë, të shpallura unanimisht nga Gjykata e Apelit me Jurinë e Përzier të Athinës.
Të dy autorët u dënuan me burgim të përjetshëm për vrasje me dashje dhe nga 15 vite burg për përdhunimin në grup, pa iu njohur rrethana lehtësuese.
Kjo kërkesë lidhet vetëm me klientin e tij, të dënuarin grek, dhe jo me bashkëautorësin me origjinë shqiptare. Çështja u shqyrtua për herë të parë më 21 janar 2025, por pa u marrë një vendim. Seanca e radhës u caktua për 17 nëntor 2026.
Në përpjekje për të vënë në pikëpyetje shkallën e përfshirjes së klientit të tij, mbrojtja rikthen disa prej argumenteve të paraqitura edhe gjatë proceseve të mëparshme.
Një prej tyre lidhet me faktin se i dënuari grek është mëngjarash. Sipas avokatit, shumica e plagëve të gjetura në trupin e Eleni Topaloudi mund të jenë shkaktuar nga një person që përdor dorën e djathtë. Për këtë arsye, mbrojtja pretendon se ky element duhet të merret në konsideratë gjatë vlerësimit të rolit të klientit të tij në sulmin fatal.
Një tjetër argument lidhet me gjurmët e gishtërinjve të gjetura në hekurin e rrobave që u përdor gjatë sulmit. Sipas mbrojtjes, ato i përkasin ekskluzivisht të dënuarit tjetër, me origjinë shqiptare.
I dënuari grek pranon, sipas pretendimeve të tij, se e ka goditur studenten me një “grusht të fuqishëm”, por mohon të ketë pasur të njëjtën shkallë përfshirjeje në pjesën tjetër të ngjarjes.
Ai pretendon gjithashtu se nuk ka marrë pjesë aktivisht në transportimin e 21-vjeçares, e cila ndodhej në gjendje gjysmë të pavetëdijshme, drejt detit. Në mbështetje të këtij pretendimi, avokati përmend gjurmët e gjakut të gjetura në këpucët e të dënuarit tjetër.
Një pjesë e kërkesës lidhet edhe me mënyrën se si është zhvilluar procesi gjyqësor. Avokati pretendon se gjatë gjykimit në Gjykatën e Apelit janë lexuar artikuj mediatikë kritikë ndaj të pandehurve dhe se publiciteti i madh i çështjes mund të ketë cenuar prezumimin e pafajësisë.
Ai i referohet gjithashtu deklaratave publike të zyrtarëve dhe përfaqësuesve të autoriteteve, të cilat, sipas tij, krijuan një perceptim të fajësisë përpara përfundimit të procesit.
Në kërkesë janë përfshirë edhe kundërshtime për interpretimin e materialeve audiovizive, vlerësimin e tyre në raport me dëshmitë dhe disa përfundime të ekspertizës mjekoligjore.
Mbrojtja ngre gjithashtu pretendimin se nuk janë shqyrtuar në mënyrë të mjaftueshme të dhënat digjitale nga pajisjet e viktimës, konkretisht katër telefonat celularë dhe dy kompjuterët e saj.
Këto janë pretendime të mbrojtjes dhe nuk ndryshojnë faktin se dy të pandehurit janë dënuar nga gjykata, mbi bazën e provave të administruara gjatë procesit.
Gjatë shqyrtimit të parë, në janar 2025, prokurorja e Gjykatës së Lartë, Eleni Kontaktsi, ishte shprehur kundër kërkesës për rishqyrtim. Ajo kishte kërkuar rrëzimin e saj, duke argumentuar se vendimi i Gjykatës së Apelit përmbante arsyetim të plotë dhe se provat ishin shqyrtuar e vlerësuar në mënyrë të mjaftueshme.
Sipas prokurores, nuk kishte pasur shkelje të të drejtave të të pandehurve. Duke iu përgjigjur pretendimeve për ndikimin e publicitetit mediatik, ajo kishte deklaruar se “gjyqtarët nuk ndikohen nga publikimet mediatike”.
Edhe familja e Eleni Topaloudi kundërshton përpjekjen e mbrojtjes. Avokati i saj, Evangelos Gkiugis, ka mbrojtur qëndrimin se të dy proceset gjyqësore, në shkallën e parë dhe në apel, janë zhvilluar në përputhje me garancitë e një gjykimi të drejtë.
Sipas tij, vendimet e dënimit mbështeten në prova të mjaftueshme dhe dënimet e dhëna janë të justifikuara. Gjatë gjyqit në vitin 2022, ai ishte ndalur edhe te përpjekjet e dy të pandehurve për t’ia kaluar përgjegjësinë njëri-tjetrit, duke theksuar se torturat e ushtruara ndaj studentes lidheshin me rezistencën e saj ndaj përdhunimit.
Më 17 nëntor, gjykata do të shqyrtojë nëse kërkesa është e pranueshme dhe nëse ekzistojnë arsye ligjore për t’u rikthyer te vendimi i vitit 2024. Një prej çështjeve që mund të vlerësohet është nëse ndonjë prej shkaqeve konkrete të ankimit të mëparshëm ka mbetur pa u trajtuar apo pa marrë përgjigje.
Nëse kërkesa rrëzohet, vendimi nr. 747/2024 dhe dënimet përfundimtare të dy autorëve do të mbeten në fuqi. Nëse pranohet, Gjykata e Lartë do të rishqyrtojë çështjet ligjore për të cilat vlerëson se nevojitet një shqyrtim i ri.
