Njerëzit po flasin gjithnjë e më pak me njëri-tjetrin. Jo në mënyrë figurative, por në numër fjalësh. Një studim i ri i publikuar në revistën shkencore Perspectives on Psychological Science tregon se numri mesatar i fjalëve të folura gjatë ditës ka rënë me rreth 28% nga viti 2005 deri në vitin 2019.
Sipas studiuesve nga University of Missouri-Kansas City dhe University of Arizona, njerëzit flisnin mesatarisht rreth 16 mijë fjalë në ditë në vitin 2005, ndërsa në vitin 2019 kjo shifër kishte zbritur në rreth 12,700 fjalë. Rënia e përllogaritur është rreth 338 fjalë më pak çdo ditë për çdo vit, që do të thotë mbi 120 mijë fjalë më pak në vit për një person.
Studimi u bazua në 22 kërkime të ndryshme, të zhvilluara mes viteve 2005 dhe 2019, me rreth 2,200 pjesëmarrës. Pjesëmarrësit mbanin pajisje regjistrimi audio gjatë ditës, të cilat kapnin fragmente të shkurtra të bisedave të tyre. Kërkimet fillimisht nuk ishin krijuar për të matur “heshtjen” moderne; ato trajtonin tema të ndryshme si marrëdhëniet, stresi, divorci, meditimi apo përballja me sëmundje. Pikërisht kjo e bën gjetjen më interesante: rënia doli si model i përsëritur në të dhëna që nuk ishin mbledhur për këtë qëllim.
Rënia është më e fortë te të rinjtë. Sipas studiuesve, personat nën 25 vjeç humbnin rreth 452 fjalë të folura në ditë për çdo vit, ndërsa te grupmoshat më të mëdha rënia ishte rreth 314 fjalë në ditë për çdo vit. Megjithatë, fenomeni nuk kufizohet vetëm te të rinjtë: njerëzit po flasin më pak në përgjithësi.
Shpjegimi më i dukshëm është teknologjia. Mesazhet, aplikacionet, porositë online, puna në distancë dhe komunikimi digjital kanë zëvendësuar shumë prej bisedave të vogla të përditshme: me arkëtarin, me komshiun, me kolegun, me të panjohurin në rrugë. Studiuesit nuk thonë se teknologjia është shkaku i vetëm, por theksojnë se rënia përkon me periudhën kur telefonat inteligjentë dhe komunikimi digjital u bënë pjesë qendrore e jetës.
Kjo nuk do të thotë se njerëzit janë bërë më pak inteligjentë apo se përdorin më pak gjuhë. Studimi mat fjalët e folura me zë, jo fjalët e shkruara në mesazhe, email-e apo rrjete sociale. Por pikërisht këtu qëndron shqetësimi: komunikimi digjital mund të jetë rritur, ndërsa biseda njerëzore ballë për ballë po tkurret.
Autorët paralajmërojnë se kjo mund të ketë pasoja sociale dhe psikologjike. Biseda nuk shërben vetëm për të shkëmbyer informacion; ajo ndërton lidhje, besim, aftësi sociale dhe ndjenjën e përkatësisë. Në një kohë kur vetmia po cilësohet gjithnjë e më shpesh si problem publik, fakti që njerëzit po flasin më pak me zë është një sinjal që nuk mund të shpërfillet.
Me pak fjalë, studimi ngre një pyetje të thjeshtë, por të rëndë: nëse kemi më shumë mjete se kurrë për të komunikuar, pse po flasim më pak?
