Horroret shpesh konsiderohen si një zhanër që synon vetëm të trembë lexuesin. Por Stephen King ka dëshmuar se ato mund të trajtojnë edhe trauma familjare, konflikte psikologjike dhe frikërat e fshehta të jetës së përditshme. Përmes romaneve dhe përmbledhjeve të tregimeve, ai e nxori horrorin nga kufijtë e tij tradicionalë dhe e bëri pjesë të kulturës popullore amerikane. Këto janë pesë nga veprat e tij më me ndikim.
1. “Carrie” (1974)
Carrie White është një adoleshente që përjeton abuzimin emocional nga nëna e saj fanatike fetare dhe bullizmin e vazhdueshëm nga shokët e shkollës. Kur zbulon se zotëron fuqi telekinetike, ajo i përdor ato për t’u hakmarrë.
Romani i parë i botuar nga Stephen King tregoi se tmerri nuk vjen domosdoshmërisht nga përbindëshat, por mund të lindë nga vuajtjet njerëzore. Historia pasqyronte gjithashtu tensionet e kohës mes lëvizjes për çlirimin e grave dhe konservatorizmit fetar.
King arriti të ndërthurë situata të zakonshme me elemente të frikshme, duke e kthyer edhe mbrëmjen e maturës në një skenë tmerri. Filmi i Brian De Palmës, i vitit 1976, u prit me sukses dhe u dha aktoreve Sissy Spacek dhe Piper Laurie nominime për çmimin Oskar, një arritje e rrallë për zhanrin.
2. “The Shining” (1977)
Romani tregon historinë e familjes Torrance, e cila mbetet e izoluar në hotelin e frikshëm Overlook, ndërsa Jack Torrance humbet gradualisht kontrollin mbi mendjen e tij. Përveç fantazmave dhe ngjarjeve të mbinatyrshme, vepra trajton alkoolizmin, dhunën në familje dhe anët më të errëta të psikikës njerëzore.
Botimi i romanit e forcoi pozicionin e King-ut si një nga autorët kryesorë të ringjalljes së horrorit amerikan. Në vitin 1980, Stanley Kubrick realizoi filmin e famshëm, të cilin King e kritikoi ashpër. Megjithatë, filmi u shndërrua me kalimin e kohës në një nga veprat më me ndikim të kinemasë horror.
Në vitin 1997, King shkroi një miniseri televizive me tri pjesë, duke synuar t’u jepte personazheve trajtimin që mendonte se meritonin.
3. “The Stand” (1978)
Ndryshe nga historitë e përqendruara në një vend të vetëm, ky roman paraqet një katastrofë globale. Një variant vdekjeprurës i gripit, i quajtur “Captain Trips”, del aksidentalisht nga një laborator qeveritar dhe zhduk mbi 90 për qind të njerëzimit.
Të mbijetuarit përpiqen të gjejnë një mënyrë për të jetuar në një Amerikë të shkatërruar, ndërsa përfshihen në një përballje mes forcave të së mirës dhe së keqes.
Me 823 faqe në botimin e parë dhe 1152 faqe në versionin e zgjeruar të vitit 1990, romani u bë një sukses i papritur. Ai konsiderohet një model për shumë vepra moderne që trajtojnë pandemitë dhe katastrofat apokaliptike. Në vitin 1994, u përshtat në një miniseri televizive me aktorë si Gary Sinise, Rob Lowe dhe MollyRingwald.
4. “IT” (1986)
Në këtë roman, një grup fëmijësh të përjashtuar dhe të bullizuar, të njohur si Klubi i Humbësve, përballen me një qenie të lashtë që ndryshon formë dhe shfaqet shpesh si klouni Pennywise.
King ndërthur frikën nga një përbindësh me traumat e fëmijërisë, duke krijuar një histori që kalon kufijtë e horrorit tradicional. Romani, me mbi 1000 faqe, u bë një sukses i madh pavarësisht skenave të dhunshme dhe përmbajtjes së debatueshme.
Miniseria e vitit 1990, me Tim Curry në rolin e Pennywise, e bëri personazhin ikonë të horrorit. Më vonë, filmat e Andy Muschiettit, të publikuar më 2017 dhe 2019, zgjeruan suksesin e historisë në kinema. Vepra vazhdoi të frymëzonte projekte të reja, përfshirë serialin paraprirës IT: Welcome to Derry.
5. “Misery” (1987)
Në këtë roman, shkrimtari Paul Sheldon pëson një aksident gjatë një stuhie dëbore në Kolorado dhe shpëtohet nga Annie Wilkes, një adhuruese e fiksuar pas librave të tij. Kur ajo zbulon se ai ka vrarë personazhin e saj të preferuar, e mban peng dhe e torturon fizikisht e psikologjikisht.
Ndryshe nga shumë vepra të King-ut, tmerri këtu nuk mbështetet te elementet mbinatyrore, por te sjellja e një njeriu të zakonshëm që shndërrohet në torturues. Atmosfera klaustrofobike dhe fiksimi obsesiv i Annie-t e bënë romanin një vepër të rëndësishme të horrorit psikologjik.
Përshtatja filmike e Rob Reinerit, e vitit 1990, i dha Kathy Bates çmimin Oskar për aktoren më të mirë. Personazhi i Annie Wilkes mbetet një nga keqbërësit më të paharrueshëm të kinemasë dhe historia vazhdon të jetë aktuale në diskutimet mbi adhurimin obsesiv të personazheve publikë dhe kulturën toksike të fansave.
