Sali Berisha mund të mbrojë parime, por nuk ka të drejtë ta përdorë Partinë Demokratike për hallin politik të Ilir Metës.
Partia Demokratike është sot përballë një zgjedhjeje të rëndësishme: të mbrojë demokratët, ose të mbajë mbi shpinë kostot politike të aleancave personale të liderëve të saj.
Çështja nuk është nëse Ilir Meta duhet të ketë proces të rregullt ligjor. Sigurisht që po. Çdo qytetar, pavarësisht emrit dhe postit që ka mbajtur, duhet të trajtohet sipas ligjit, me dinjitet, transparencë dhe të drejtë mbrojtjeje.
Por procesi ligjor është një gjë. Avokatia politike është diçka krejt tjetër. Dhe këtu lind pyetja që demokratët kanë të drejtë ta bëjnë: pse duhet PD të kthehet në mburojë politike për Ilir Metën?
Ilir Meta nuk është produkt i Partisë Demokratike. Ai është produkt i së majtës shqiptare. Karriera e tij u ndërtua brenda Partisë Socialiste, ku u bë kryeministër, figurë qendrore e pushtetit dhe një nga aktorët më të rëndësishëm të tranzicionit. Më pas krijoi LSI-në, një forcë që nuk u udhëhoq nga parime të djathta, por nga pesha e saj në pazaret e pushtetit.
Në vitin 2009, Meta hyri në qeveri me Sali Berishën sepse mandatet e tij ishin vendimtare. PD-së i duhej LSI-ja për shumicën; Metës i duhej pushteti për të mbetur faktor. Ishte një aleancë numrash, jo aleancë vlerash.
Prova më e qartë erdhi në vitin 2013. Në momentin më të rëndësishëm për demokratët, Ilir Meta nuk qëndroi me PD-në. Ai i bashkoi votat me Edi Ramën dhe ndihmoi ardhjen e së majtës në pushtet. Ky ishte vendimi që i kushtoi PD-së humbjen e pushtetit dhe demokratëve vite të gjata opozite.
Kjo nuk është çështje inati. Është kujtesë politike.
Demokratët nuk mund të fshijnë nga memoria se njeriu që sot kërkohet të mbrohet politikisht nga PD, në vitin 2013 zgjodhi Ramën kundër PD-së. Në atë moment, Meta nuk mendoi për sakrificat e demokratëve, për bazën e PD-së apo për qytetarët që kishin votuar kundër së majtës. Ai mendoi për interesin e tij politik.
Prandaj pyetja është e thjeshtë: çfarë borxhi politik i ka PD-ja Ilir Metës?
Kjo pyetje bëhet edhe më e fortë kur sheh heshtjen e miqve dhe bashkëpunëtorëve të tij historikë nga e majta. Meta ka nisur karrierën në Partinë Socialiste. Me socialistët ka ndarë pushtet, poste, marrëveshje dhe përgjegjësi politike. Me ta u bashkua në vitin 2013 për të larguar PD-në nga pushteti.
Atëherë, pse nuk po e mbrojnë ata politikisht? Pse duhet ta mbrojë Sali Berisha Ilir Metën, kur socialistët me të cilët Meta ndërtoi karrierën dhe pushtetin nuk po e marrin përsipër këtë barrë?
Kjo është pyetje thelbësore. Sepse nëse vetë krahu politik prej nga Meta doli nuk po del ta mbrojë politikisht, pse duhet ta bëjë këtë Partia Demokratike? Pse duhet demokratët të paguajnë koston morale dhe politike të një figure që nuk ka qenë kurrë pjesë e tyre, që i ka përdorur kur i janë dashur dhe i ka braktisur kur i ka interesuar?
Problemi nuk është vetëm që Sali Berisha del në mbrojtje të Ilir Metës. Problemi më i madh është kur kjo mbrojtje paraqitet si qëndrim i Partisë Demokratike. Sepse PD nuk është pronë personale e askujt. Nuk është zyrë avokatie. Nuk është strehë për hallin politik të çdo figure të vjetër të tranzicionit. PD është parti politike, me histori, me votues, me sakrifica dhe me përgjegjësi ndaj demokratëve.
Sali Berisha mund të kërkojë drejtësi të paanshme. Mund të thotë se askush nuk duhet të dënohet pa prova. Mund të kërkojë që SPAK, gjykatat dhe çdo institucion i drejtësisë të veprojnë me standarde të barabarta për të gjithë. Kjo është e drejtë. Por Berisha nuk duhet ta kthejë PD-në në mburojë personale të Ilir Metës.
Sepse një PD që kërkon të vijë në pushtet me flamurin e antikorrupsionit nuk mund të shfaqet si mbrojtëse politike e figurave të vjetra që përballen me drejtësinë. Nuk mund t’u thotë shqiptarëve “ne jemi ndryshimi”, ndërkohë që lidhet me të njëjtat emra që kanë dominuar politikën shqiptare për tre dekada.
Kjo e bën mesazhin të pabesueshëm. E dobëson opozitën. I largon qytetarët e pavendosur. I zhgënjen demokratët e ndershëm. Dhe i jep Edi Ramës një dhuratë politike: mundësinë për ta paraqitur opozitën jo si alternativë, por si bashkim politikanësh që mbrojnë njëri-tjetrin.
Kjo është pikërisht ajo që PD duhet të shmangë.
Opozita nuk mbrohet duke shpallur çdo hetim ndaj një aleati si sulm politik. Opozita mbrohet duke mbrojtur parime: zgjedhje të lira, drejtësi të paanshme, luftë kundër korrupsionit, barazi para ligjit dhe respekt për qytetarët. Në këtë dallim qëndron edhe e ardhmja e PD-së.
Të mbrosh parimin se Ilir Meta duhet të ketë proces të drejtë është qëndrim demokratik. Të kthesh Partinë Demokratike në mburojë politike të Ilir Metës është gabim politik.
Demokratët nuk kanë nevojë për një parti që mbron hallet e Metës. Ata kanë nevojë për një parti që mbron interesin e tyre: ekonominë, votën e lirë, largimin e të rinjve, korrupsionin, abuzimin me pushtetin, drejtësinë e barabartë dhe rikthimin e shpresës.
Nëse PD do të ringrihet, duhet të shkëputet nga politika e pengjeve personale. Duhet të tregojë se nuk është e lidhur pas figurave të vjetra, por pas qytetarëve. Duhet të tregojë se nuk kërkon pushtet për të mbrojtur disa emra, por për të ndryshuar vendin.
Prandaj Sali Berisha duhet të bëjë një zgjedhje të qartë: ose PD do të jetë parti e demokratëve, ose do të mbetet peng i aleancave personale. Ilir Meta ka të drejtë të mbrohet në gjykatë. Por nuk ka asnjë arsye që të mbrohet politikisht nga demokratët.
PD nuk i ka borxh Ilir Metës as heshtjen, as mburojën, as koston politike. Përkundrazi, Ilir Meta u ka borxh demokratëve një shpjegim për vitin 2013, kur zgjodhi Ramën dhe jo PD-në.
Sot demokratët duhet të zgjedhin veten, partinë e tyre dhe të ardhmen e tyre. Sepse një PD që mbron Ilir Metën nuk bëhet më e fortë. Bëhet më e rënduar. Një PD që ndahet nga pazaret e vjetra, nga aleancat pa parim dhe nga mbrojtjet personale, mund të bëhet sërish shpresë.
Dhe kjo është ajo që demokratët meritojnë: jo një parti që mbron Ilir Metën, por një parti që mbron demokratët./vna
