Nga Isuf B.Bajrami
Sot, Ana jonë,
kur more çantën mbi shpinë
dhe hodhe hapin e parë drejt shkollës,
zemrat tona u mbushën me një emocion
që vështirë të thuhet me fjalë.
Sepse për ty, kjo nuk është vetëm dita e parë e shkollës.
Është një ditë që na kujton një histori familjare,
një amanet dhe një rrugë të nisur shumë vite më parë.
Babai i gjyshit tënd Bajrami,
ishte ndër ata burra që besuan
se drita e një fshati fillon nga dija.
Ai ishte themeluesi dhe mësuesi i parë i shkollës shqipe në fshatin tonë.
Në një kohë kur të mësuarit e gjuhës shqipe
nuk ishte thjesht dëshirë,
por ishte dashuri, guxim dhe përkushtim.
Ai hapi një derë.
Një derë për fëmijët e asaj kohe.
Një derë për dijen.
Një derë për gjuhën shqipe.
Dhe sot, shumë vite më vonë,
një pasardhëse e tij hyn në një tjetër klasë,
me një tjetër libër në duar
dhe me të njëjtën dritë në sy.
Ti, Ana.
Ndoshta ai nuk mund ta kishte imagjinuar
se një ditë, pasardhësja e tij
do të ulej në bankën e shkollës
dhe do të mësonte shkronjat e para.
Por ne sot e ndiejmë
se disa gjëra nuk humbasin kurrë.
Ato kalojnë nga një brez te tjetri.
Nga mësuesi te nxënësi.
Nga gjyshi te nipi.
Nga babai te fëmija.
Nga një brez te tjetri.
Dija bëhet trashëgimi.
Gjuha bëhet amanet.
Dhe dashuria për arsimin bëhet rrënjë.
Prandaj, Ana,
kur sot të shohim me librin në dorë,
nuk shohim vetëm një vajzë që nis klasën e parë.
Shohim vazhdimin e një historie.
Një histori që nisi me një njeri
që dikur besoi se fëmijët e fshatit
duhej të kishin një shkollë ku të mësonin shqip.
Dhe sot, pasardhësja e tij
po nis të mësojë në atë gjuhë
që ai e deshi dhe e mësoi me përkushtim.
Sa e bukur është jeta
kur një ëndërr e vjetër
vazhdon të jetojë në sytë e një fëmije.
Ana jonë,
ti je vetëm në faqen e parë të librit tënd.
Por mbaje mend gjithmonë:
Pas teje qëndron një histori.
Mbi ty qëndron një amanet.
Dhe përpara teje është një e ardhme që pret të shkruhet.
Mëso, ëndërro dhe ec përpara.
Bëhu krenare për rrënjët e tua,
por edhe më krenare për atë
që do të bëhesh me dijen tënde.
Sepse një ditë,
kur të rritesh e ta kthesh kokën pas,
do ta kuptosh se kjo ditë e vogël
nuk ishte thjesht dita jote e parë në shkollë…
Ishte dita kur vazhdove një rrugë
që në familjen tënde kishte nisur shumë kohë më parë.
Suksese, Ana jonë!
Urojmë që ti dhe gjithë kjo gjeneratë e re
të bëheni drita e së ardhmes,
ta doni gjuhën, dijen dhe vendin tuaj,
dhe me punën tuaj ta bëni krenare
gjeneratën që ju parapriu.
Nga ai që dikur hapi shkollën,
te ti që sot hap librin.
Një histori vazhdon.
Një amanet kalon.
Një brez i ri fillon.
Vendi i Lekës,01.09.2026
