Një zbulim i ri shkencor ka hedhur dritë mbi të kaluarën e largët të Evropës, duke treguar se një pyll i pasur dhe kompleks ekzistonte në Doggerland më shumë se 16,000 vjet më parë – shumë më herët sesa besohej deri tani. Studimi, i kryer nga studiues të University of Warwick dhe i publikuar në Proceedings of the National Academy of Sciences, përdori ADN të lashtë të nxjerrë nga sedimentet e Deti i Veriut për të rindërtuar mjedisin e kësaj zone para përmbytjes së saj.
Rezultatet tregojnë praninë e pemëve si lisi, vidhi dhe lajthia që në fund të Epoka e fundit e akullnajave. Kjo sugjeron se pyjet në Evropën Veriore u zhvilluan mijëra vite më herët sesa mendohej më parë. Një nga zbulimet më befasuese ishte identifikimi i gjinisë Pterocarya, e cila besohej se ishte zhdukur në rajon prej rreth 400,000 vjetësh. ADN-ja e saj në sedimentet detare tregon se kjo specie mund të ketë mbijetuar në zona të izoluara për shumë më gjatë.
Po ashtu, studiuesit gjetën prova për praninë e Tilia (bliri) në Britaninë kontinentale rreth 2,000 vjet më herët se vlerësimet e mëparshme, duke sugjeruar kushte klimatike më të favorshme në disa zona. Sipas profesorit Robin Allaby, ky peizazh pyjor mund të ketë qenë i qëndrueshëm për komunitetet e hershme mezolitike, duke mbështetur jetë të egër si derrat e egër dhe duke ofruar burime për njerëzit.
Studimi gjithashtu sfidon idenë se Doggerland u zhduk shpejt. Provat tregojnë se pjesë të tij mund të kenë mbetur mbi nivelin e detit edhe pas Cunami i Storegga-s rreth 8,150 vjet më parë, duke mbijetuar deri rreth 7,000 vjet më parë.
Ky zbulim jo vetëm që ndryshon mënyrën se si kuptohet historia e mjedisit në Evropë, por gjithashtu sugjeron se kjo zonë e zhdukur mund të ketë qenë një habitat kyç për jetën njerëzore dhe biodiversitetin për mijëra vjet.
